Czy warto się spieszyć?
Wrzesień. Ledwo człowiek zdążył ochłonąć po wakacjach, a już wrzucają nas w tryby szkolnej machiny: sprawdziany, kartkówki, projekty, „ proszę oddać do piątku”. Ledwo otworzysz zeszyt, a już słyszysz magiczne słowo- deadline. I nagle znowu bieg: z lekcji na korepetycje, z korepetycji na siłkę, z siłki do domu, a tam czeka jeszcze kartkówka z chemii. Brzmi znajomo?
Życie na wysokich obrotach.
W sumie całe nasze życie wygląda trochę jak wyścig szczurów, tylko że szczury mają mniej sprawdzianów. Wszystko „ na szybko”: szybka kawa, szybki bus, szybki obiad. Nawet odpoczynek trzeba planować w kalendarzu: „ od 17:30 do 18:00- relaks”. I najlepiej relaks produktywny, bo przecież zwykłe gapienie się w sufit to strata czasu.
Ale serio, dokąd my się tak spieszymy? Czy ktoś nam na mecie wręczy złoty medal za „ najwięcej rzeczy ogarniętych w jak najkrótszym czasie”? Wątpię. Najczęściej na mecie czeka tylko zmęczenie i myśl: „ Okej, zrobiłem wszystko … i co teraz?”.