Historia nie jest linią ciągłą- jest kołem, które nieustannie się toczy. Zupełnie jak fortuna. To dlatego właśnie pewne bardziej lub mniej szczęśliwe okoliczności, a raczej schematy mają tendencję do powtarzania się, zwłaszcza, jeżeli następują po sobie niedługo w czasie czy też dotyczą tego samego państwa, dynastii, rodziny itp., a niektóre wydarzenia bezpośrednio z siebie wynikają. Nie powinno być w tym nic dziwnego, zważywszy na fakt, że każda decyzja, która została kiedykolwiek podjęta musiała mieć jakieś podstawy, wymagała historycznego tła, a później- szły za nią pewne konsekwencje. I ponownie- te konsekwencje okazywały się w następstwach punktem zapalnym do podjęcia innych działań itd., itp. Zdarzało się jednak i tak w historii, że ten łańcuch zależności przybierał niezwykle ciekawe formy, nie do przeoczenia. Przed wami dwa takie przypadki.
WYDARZENIA Z XIV WIEKU A I WOJNA ŚWIATOWA
Gawriło Princip- serbski nacjonalista, odpowiedzialny za zamach i morderstwo na arcyksięciu Franciszku Ferdynandzie Habsburgu oraz jego żonie, Zofii von Chotek. W zależności od historii kraju pochodzenia, można różnie oceniać jego czyn. Dokonana przez niego zbrodnia nie była jednak jedynie aktem, wyrażeniem buntu duszonego pod habsburskim butem serbskiego społeczeństwa- można powiedzieć, że odniósł się w ten sposób do serbskiego wzorca bohatera narodowego. Dlaczego?
Serbia w owym czasie korzystała jeszcze z kalendarza juliańskiego. Dzień zamachu był dla Serbów datą szczególną- 28 czerwca obchodzony jest dzień Św. Wita, niezwykle ważnej dla tego narodu postaci( w religii prawosławnej; w katolicyzmie dzień ten przypada na 15 czerwca). Ponadto, dzień ten jest także upamiętnieniem bitwy na Kosowym Polu( 1389 r.). Choć okazała się ona dla Serbów przegrana, przez co w jej wyniku znaleźli się pod turecką niewolą na kolejnych kilka
GAVRILO PRINCIP STRZELA DO PARY KSIĄŻĘCEJ
stuleci, jest jednak dla nich symbolem bohaterstwa, odwagi i walki w słusznej sprawie. Nietrudno zatem domyślić się, że kiedy naród ten przypomniał sobie tlące się w nich wartości i rycerski zapał, zdecydował się na odrodzenie ich dobra narodowego. Ofiarę poniosła wtedy austrowęgierska para książęca- nie należy jednak zapominać o utrapieniach, jakie znosiła przez setki lat ludność serbska.