„ Narzeczona Frankensteina”(„ Bride of Frankenstein”) to jedno z największych osiągnięć klasycznego kina grozy. Reżyser James Whale, kontynuując swoją adaptację powieści Mary Shelley, stworzył film, który nie tylko przewyższa oryginalnego „ Frankensteina”( 1931), ale także ustanowił nowy standard dla horrorów gotyckich. Dzięki wyrazistej reżyserii, znakomitej grze aktorskiej, sugestywnej scenografii i przejmującej muzyce, film ten jest uważany za arcydzieło i jedno z najważniejszych dzieł w historii kina grozy.
Film rozpoczyna się nietypowo – sceną rozmowy Mary Shelley( Elsa Lanchester) z Lordem Byronem i jej mężem Percym Shelleyem, w której autorka ujawnia, że historia potwora Frankensteina nie kończy się jego rzekomą śmiercią. To intrygujący sposób na wprowadzenie kontynuacji. Następnie wracamy do wydarzeń bezpośrednio po zakończeniu pierwszego filmu – potwór( Boris Karloff) przeżył i kontynuuje swoją wędrówkę, szukając akceptacji w świecie, który się go boi. Tymczasem doktor Henry Frankenstein( Colin Clive) zostaje zmuszony do dalszych eksperymentów przez ekscentrycznego i demonicznego doktora Pretoriusa( wspaniała rola Ernesta Thesigera).