8ο και 9ο φεστιβάλ
2020 και 2021
ταινίες ειδικής θεματικής - για τα 200 χρόνια από το 1821
Α΄ βραβείο και βραβεία σκηνοθεσίας , φωτογραφίας ( σε ισοβαθμία με την επόμενη ταινία ): « 200-1 χρόνια μετά : μαρτυρίες μαρτυρίων » στο Γ . Φωτεινέλλη , μαθητή του Μουσικού Σχολείου Χίου [ υπεύθυνη εκπαιδευτικός : Μ . Κασαπίδου ]
Β ’ βραβείο και βραβεία φωτογραφίας ( σε ισοβαθμία με την προηγούμενη ταινία ), μοντάζ , ειδικής διάκρισης για τα σχέδια και τα γραφικά της : « Οι Σφαγές του 1822 στη Χίο » του 1ου ΕΠΑΛ Χίου [ υπεύθυνες εκπαιδευτικοί : Ε . Γεροντέλη , Π . Πετράκη ]
βραβεία
Γ ’ βραβείο και βραβεία αφήγησης -εκφοράς του λόγου , πρωτότυπης μουσικής και εκτέλεσής της από φωνητικό και μουσικό σύνολο : « Πλέον μην κελαηδήσετε … γιατί η Χιος εχάθη » του Μουσικού Σχολείου Χίου [ υπεύθυνες εκπαιδευτικοί : Μ . Ρεβελάκη , Ε . Τσαουσίδου ]
Βραβεία αφισών , σχεδιασμένα από τον Π . Ξυνταριανό , ο οποίος έχει επιμεληθεί εθελοντικά όλα τα έντυπα και γραφικά των Φεστιβάλ CINEμάθεια .
Είχα την τύχη να είμαι παρών στη γέννηση του Φεστιβάλ CINEμάθεια , το 2005 , αλλά και την τιμή να είμαι στο πλευρό των συντελεστών του από τότε έως σήμερα : έλαβα μέρος ως διαγωνιζόμενος στον 1ο κύκλο του Φεστιβάλ , με την ταινία « Άγγελοι » που , λίγο αργότερα , πήρε πρώτο βραβείο στην κατηγορία νέων δημιουργών στο κινηματογραφικό Φεστιβάλ της Ολυμπίας , κάτι που μπορεί να μην είχε συμβεί , εάν δεν υπήρχε η CINEμάθεια .
Έχω αφιερώσει αμέτρητες ώρες στη σχεδίαση της ταυτότητας του Φεστιβάλ , δημιουργώντας αφίσες , βραβεία , προγράμματα , αυτοκόλλητα , αναμνηστικά , γραφικά και άλλο οπτικοακουστικό υλικό , βλέποντας με καμάρι το λογότυπο-προϊόν σχεδιαστικής μου εργασίας να συμπεριλαμβάνεται στους τίτλους αρχής και τέλους των ταινιών , αλλά και στις αφίσες των έφηβων δημιουργών . Έκανα καινούριους φίλους , όντας μέλος των Κριτικών Επιτροπών του και γνώρισα πολλούς αξιόλογους ανθρώπους που θαύμαζα και θαυμάζω . Όσες φορές εμπνεύστηκα να δημιουργήσω για χάρη του Φεστιβάλ , άλλες τόσες κουράστηκα για να το υπηρετήσω , είναι αλήθεια .
Αλλά η πιο μεγάλη αλήθεια είναι ότι είναι δύσκολο να πεις « όχι » σε ένα τόσο αγαπημένο … αδελφάκι , αφού η εμπνεύστρια και συντονίστρια του Φεστιβάλ είναι η μητέρα μου ! Κι ενώ ξέρω ότι η ίδια θα προτιμούσε να μην γράφω αυτές τις αράδες , μου φαίνεται σωστό που το κάνω . Γιατί αν δεν ήταν εκείνη , η CINEμάθεια δεν θα είχε γεννηθεί , ούτε όλες εκείνες οι στιγμές , που μαθητές , καθηγητές , φίλοι , αδέρφια , γονείς , συγγενείς μοιράστηκαν ιστορίες στην μεγάλη οθόνη , γέλασαν και δάκρυσαν , κοκκίνισαν από ταπεινότητα ή περηφάνια , εργάστηκαν σκληρά , έμαθαν να χειρίζονται κάμερες και λογισμικό και , το βασικότερο , ταξίδεψαν με το πνεύμα τους ή και με το σώμα τους στη Χίο , για να γίνουμε όλοι , στο τέλος , μια οικογένεια !
Υπάρχει ωραιότερο happy end από αυτό ;
Πάρις Ξυνταριανός-Τσιροπινάς , σχεδιαστής – street artist