My first Publication Cihanbeyli Dergi iç (4) | Page 107

B İLK YALANIM ir cuma sabahıydı. Okul olduğu için yataktan zar zor kalkmıştım. Aslında hiç kalkmak istemiyordum. Tam da rüyamın en güzel ye- rindeyken alarmım çalmıştı. Kalktım yüzümü yıkadım. Okul kıyafetlerini giyip, kahvaltı yaptım. Saate baktım ve saatin çok geç olduğunu yani okul servisine yalnızca 6 dakika kaldığını fark ettim. Koşarak dişleri- mi fırçalayıp servise yetiştim. Serviste arkadaşlarımın yanına oturdum. Hüseyin, Mehmet, Ali ve Arda okul çıkışında bir yere gideceklerini ve benim de gelmemi istemişlerdi. Bende hemen bir hataya kapılıp evet, olur deyivermiştim. Ve akşam için anlaşmıştık. Nihayet okula gelmiştik. Koşar adımlarla sınıfa gittim, kapıyı açıp sınıfa gittim. Ders matematikti, hiç sevmezdim ama olsun öğretmenimi çok çok severdim. Matematik dersi bitmişti. Zaten derse geç girmiştim. Zil çalmıştı. Öğle arasıydı, yemek yemek için yemekhaneye gitmiştim. Yemeğimi yedikten son- ra son iki dersin geçmesini bekliyordum. İngilizce derslerinden sonra okul çıkışı ziline üç dakika kalmıştı. Herkes çantasıyla kapıda bekliyordu. Fatih diye bir arkadaşım vardı. Yanıma geldi ve akşam nereye gidersin yani bir proje almıştım da birlikte yapalım demişti. Bende olmaz benim akşam başka bir işim var demiştim ve hemen ar- dından zil çalmıştı. Koşarak çıkmıştım ve Ali, Efe, Mehmet ve Arda’ yı bek- liyordum. Onlar da geldiler ve servise binmeden parkın yolunu tuttuk. Hiç bilmediğim yollardan geçmiştik. Açıkçası çok korkmuştum ama belli etmiyor- dum. Sonra parka varmıştık. Ali’nin topu vardı herkes öneride bulundu bende futbol oynayalım dedim, onlarda onayladı. Çamurlu bir yolda top oynamaya başladık. Annemin üstümün çamurlu olup, normalde hep temiz geldiğimi dü- şünmesi açıkçası aklımdan geçmemişti. Kendimi oyuna kaptırmıştım. Aya- ğıma denk gelen topa vurdum ve orda ki oturan bir yaşlı teyzenin camını kırmıştım. Ali hemen bana seslenip “Ne yaptın?” dedi. Onlar koşuyordu, ben de ne yapacağımı bilemeyip onların arkasından koştum. Bizim mahallenin oraya kadar gelmiştik, ben telaşımdan ne yapacağımı düşünürken eve çık- tım. Kapıyı çaldım. Annem kapıyı açtığında çok şaşırmıştı, normalde eve hep temiz gelirdim ve ilk defa anneme bir yalan söylemiştim. Teyzenin ca- mını kırdığımdan dolayı pişmanlığımdan, ağlarken anneme çamura düştüm dedim. Annem ise beni hemen banyoya götürüp elimi yüzümü yıkadı, sonra ben banyo yaptım. Odama gittim yatağıma uzanıp bugün olan her şeyi dü- şündüm. Düşünürken uyuyakalmıştım. Sabah kalktım mutfaktan müthiş ko- kular geliyordu. Annem beni çağırdı. ‘Can oğlum, hadi yemek hazır,’ demişti. Bende ‘Tamam anneciğim, geliyorum,’ demiştim. Mutfağa gittiğimde masa- daki güzel kreplere baktım ve anneme ‘Ellerine sağlık,’ dedim. Yemek yerken annem, ‘Bugün köşedeki parka gidelim mi? ’ diye sordu bende hemen ‘olur,’ 106