Muğla Anadolu Lisesi Genç Kalemler Kulübü-PIRILTI DERGİSİ pırıltı 2018 | Page 75

Şiir Olmak İstiyorum
Elimde kahve, gözlerim yağan yağmurda öylece oturuyorum şimdi. Hayatın
akışına kapılan, oradan oraya savrulan insanları umursamıyorum. Yaprakları
izliyorum. Rotam rüzgara dönüyor daha sonra “işte!” diyorum. Hayat bir rüzgar,
insanlar ise kurumuş , sarı bir yaprak. Ben, hayatın akışına kapılmak
istemiyorum. Rüzgarın yaprağı savurması gibi hayatın beni oradan oraya
sürüklemesini istemiyorum. Ben, ağaç olmak istiyorum. Yapraklarım beni terk
etse de, yılmayıp baharı beklemek ve yeni yapraklar çıkarmak istiyorum.
Rüzgara karşı direnmek istiyorum, hayata karşı direnmek gibi. Çünkü ben, bir
söz olmak istiyorum bu dünyaya gelmiş. Kaybolan değil, yeni bilinen olmak
istiyorum.
Şimdi ise bir sahildeyim. Gözüm, taşları denize atan çocuklarda. Diyorum ki;
eğer bir şey olacaksam, çocuk olmalıyım, taş değil. Denizi hayata benzetiyorum,
taşı insanlara. Atılan her taş, kayboluyor zamanla. Yerini yenisi alıyor sonra.
İşte şimdi, bir çocuk olmak istiyorum. Direnmek istiyorum hayata. Kaybolup
gitmek değil, hükmetmek istiyorum. Çünkü ben, bir söz olmak istiyorum bu
dünyaya gelmiş. Yeri olan değil, yerini doldurtan olmak istiyorum.
Şiir olmak istiyorum ben. Roman olmak, öykü olmak istiyorum. Biri
hükmedecekse eğer bana, o bir şair, bir yazar olsun istiyorum. Alsın eline
kalemi, doyasıya yazsın istiyorum. Bir tablo olmak istiyorum mesela. Ressama
bırakmak istiyorum hayatımı. Bir film olmak istiyorum, beni oluşturan bir
yönetmen olsun istiyorum. Bir eser, hatta bir sanat olmak istiyorum.
Öğrenci kalmak istiyorum ya da. Beni yönlendiren, hayata karşı hazırlayan
öğretmenim olsun istiyorum. Alsın eline bilgilerimi, bir ressam, bir şair gibi
yönetsin istiyorum beni. Çünkü ben, bu dünyaya gelmiş bir söz olmak istiyorum.
Unutulan değil, hatırlanan olmak istiyorum.
Simge Çelen