DİFENBAHYA SÜKÛT-I HAYÂL
Merdiven boşluğuna düşmüş çocukluğum Tutan olmamış elimden Gören olmamış gözlerini Gözleri ki derin okyanuslar barındırır Gözleri ki en güzeli çocukluğumun Paramparça olmuş ruhum, bedenim Bin parçaya bölünmüş aynalar gibi Çoğaldıkça küçülmüş
Merdiven boşluğuna düşmüş çocukluğum Oyunlar oynamış difenbahyaylayla Nasıl da büyümüş gölgesinde Günden güne yaşamayı öğrenmiş Ve hayâller kurmayı korkusuzca Parçalarımı birleştireceğim zamanla; Anlayacağım büyüdüğümü Hep un ufak kalsa da bir yanım Ruhum doymayacak pamuk şekerine
Gün doğacak, dolunay sökecek Çocukluğum biraz daha büyüyecek Tam alışmışken karanlığa Tutunmuşken hayata Ah Difenbahya!.. Zehrini akıtacak
Ne okyanuslar geçip gidecek gözlerimden Ne ruhum kanayacak, ne de bedenim Bir oldukça kendimle, yıldızlara yükseleceğim Parçalar birleştikçe Yeniden çocukluğumu resmedeceğim
AYBÜKE ÇAKMAK