Wybór tej daty nie był przypadkowy. Całe przedsięwzięcie upamiętnia postać Aleksa oraz dzieło, któremu oddał większość swojego życia: tworzenie przestrzeni do spotkań Polaków z Żydami, zwłaszcza z Izraelczykami, a także zachęcanie ich, by poznawali nie tylko historię drugiej strony, lecz także uczyli się od siebie nawzajem.
Aleks Dancyg urodził się w Warszawie
w 1948 roku w rodzinie Ocalałych
z Zagłady. W 1957 roku wraz z bliskimi wyemigrował do Izraela i ostatecznie zamieszkał w kibucu Nir Oz, gdzie jako historyk i edukator dzielił czas między pracę dydaktyczną a uprawę roli. Punktem zwrotnym okazał się jego pierwszy od czasów dzieciństwa powrót do Polski w 1986 roku. Cztery lata później rozpoczął współpracę z Instytutem Yad Vashem, w którym przez ponad trzy dekady rozwijał programy edukacyjne poświęcone Polsce i tematyce Zagłady.
Współtworzył i prowadził szkolenia dla przewodników towarzyszących izraelskim grupom młodzieżowym przyjeżdżającym do Polski. W ramach Sekcji Polskiej Departamentu Europejskiego Yad Vashem ściśle współpracował z polskimi edukatorami, duchownymi i innymi środowiskami. Nigdy nie postrzegał jednak Polski wyłącznie przez pryzmat Zagłady. Zespół Muzeum POLIN, z którym był blisko związany, podkreśla, że jako współautor programów seminaryjnych Aleks nieustannie kładł nacisk na historię polskich Żydów i ich ogromny wkład
w rozwój Polski, Izraela oraz całej europejskiej cywilizacji. Prywatnie żywo interesował się polską polityką, kulturą
i sportem, a jego wielką pasją była polska literatura.
Ta szeroka perspektywa miała fundamentalne znaczenie dla sposobu,
w jaki Aleks pojmował dialog polsko-żydowski. Tematu Zagłady nie można było pomijać, upraszczać ani odrywać od kwestii historycznej odpowiedzialności, ale jednocześnie całości stosunków polsko-żydowskich nie dało się sprowadzać wyłącznie do lat 1939–1945. Zrozumienie samej tragedii wymagało bowiem poznania żydowskiego świata, który istniał przed nią. Współczesny dialog potrzebował
z kolei wiedzy o wydarzeniach powojennych oraz o odmiennych sposobach, w jakie Izraelczycy, Żydzi
i Polacy pamiętają i interpretują wspólną historię.
Dla mnie nie była to abstrakcyjna filozofia edukacji. Aleks był moim nauczycielem, współpracownikiem i bliskim przyjacielem, z którym wspólnie organizowaliśmy spotkania edukacyjne dla młodzieży z Izraela i Polski. Z tych doświadczeń zrodziła się niezwykła więź.
7 października 2023 roku Aleks został uprowadzony przez Hamas ze swojego domu w kibucu Nir Oz i wywieziony do Strefy Gazy. Zginął w niewoli, a jego ciało sprowadzono do kraju i pochowano
w sierpniu 2024 roku.
Jednak dzieło, któremu poświęcił tak znaczną część życia, nie odeszło wraz
z nim. Aleks pozostawił po sobie tysiące uczniów na całym świecie, którzy dziś aktywnie kontynuują jego misję.
Wokół spuścizny Aleksa
Podcast „Bridging Voices – Polish-Jewish Dialogue” powstał z głębokiego przekonania o konieczności podtrzymywania tego dialogu.
Audycja gromadzi historyków, edukatorów, ludzi kultury oraz osoby zaangażowane we współczesne życie żydowskie i budowanie relacji polsko-żydowskich. Tematem przewodnim projektu jest historia
i pamięć, jednak twórcy uważnie przyglądają się również teraźniejszości: metodom badania i przedstawiania historii Żydów we współczesnym świecie oraz roli muzeów i instytucji kultury
w kształtowaniu pamięci zbiorowej.
Ważnym elementem dyskusji jest analiza sytuacji, w których polskie i żydowskie perspektywy na te same wydarzenia różnią się od siebie, a także poszukiwanie odpowiedzi na pytanie, jak może wyglądać konstruktywny dialog polsko-żydowski w XXI wieku.
Decyzja o realizacji podcastu w języku angielskim również nie była przypadkowa. Relacje polsko-żydowskie to temat, który wykracza poza ramy dyskusji wyłącznie między Polakami, Izraelczykami czy społecznością żydowską. Związana z nimi historia ma wymiar europejski i globalny, a debaty wokół Zagłady, dziedzictwa, pamięci, tożsamości oraz odpowiedzialności angażują odbiorców daleko poza granicami Polski i Izraela.
19
Wybór tej daty nie był przypadkowy. Całe przedsięwzięcie upamiętnia postać Aleksa oraz dzieło, któremu oddał większość swojego życia: tworzenie przestrzeni do spotkań Polaków z Żydami, zwłaszcza z Izraelczykami, a także zachęcanie ich, by poznawali nie tylko historię drugiej strony, lecz także uczyli się od siebie nawzajem.
Aleks Dancyg urodził się w Warszawie
w 1948 roku w rodzinie Ocalałych
z Zagłady. W 1957 roku wraz z bliskimi wyemigrował do Izraela i ostatecznie zamieszkał w kibucu Nir Oz, gdzie jako historyk i edukator dzielił czas między pracę dydaktyczną a uprawę roli. Punktem zwrotnym okazał się jego pierwszy od czasów dzieciństwa powrót do Polski w 1986 roku. Cztery lata później rozpoczął współpracę z Instytutem Yad Vashem, w którym przez ponad trzy dekady rozwijał programy edukacyjne poświęcone Polsce i tematyce Zagłady.
Współtworzył i prowadził szkolenia dla przewodników towarzyszących izraelskim grupom młodzieżowym przyjeżdżającym do Polski. W ramach Sekcji Polskiej Departamentu Europejskiego Yad Vashem ściśle współpracował z polskimi edukatorami, duchownymi i innymi środowiskami. Nigdy nie postrzegał jednak Polski wyłącznie przez pryzmat Zagłady. Zespół Muzeum POLIN, z którym był blisko związany, podkreśla, że jako współautor programów seminaryjnych Aleks nieustannie kładł nacisk na historię polskich Żydów i ich ogromny wkład
w rozwój Polski, Izraela oraz całej europejskiej cywilizacji. Prywatnie żywo interesował się polską polityką, kulturą
i sportem, a jego wielką pasją była polska literatura.
Ta szeroka perspektywa miała fundamentalne znaczenie dla sposobu,
w jaki Aleks pojmował dialog polsko-żydowski. Tematu Zagłady nie można było pomijać, upraszczać ani odrywać od kwestii historycznej odpowiedzialności, ale jednocześnie całości stosunków polsko-żydowskich nie dało się sprowadzać wyłącznie do lat 1939–1945. Zrozumienie samej tragedii wymagało bowiem poznania żydowskiego świata, który istniał przed nią. Współczesny dialog potrzebował
z kolei wiedzy o wydarzeniach powojennych oraz o odmiennych sposobach, w jakie Izraelczycy, Żydzi
i Polacy pamiętają i interpretują wspólną historię.
Dla mnie nie była to abstrakcyjna filozofia edukacji. Aleks był moim nauczycielem, współpracownikiem i bliskim przyjacielem, z którym wspólnie organizowaliśmy spotkania edukacyjne dla młodzieży z Izraela i Polski. Z tych doświadczeń zrodziła się niezwykła więź.
7 października 2023 roku Aleks został uprowadzony przez Hamas ze swojego domu w kibucu Nir Oz i wywieziony do Strefy Gazy. Zginął w niewoli, a jego ciało sprowadzono do kraju i pochowano
w sierpniu 2024 roku.
Jednak dzieło, któremu poświęcił tak znaczną część życia, nie odeszło wraz
z nim. Aleks pozostawił po sobie tysiące uczniów na całym świecie, którzy dziś aktywnie kontynuują jego misję.
Wokół spuścizny Aleksa
Podcast „Bridging Voices – Polish-Jewish Dialogue” powstał z głębokiego przekonania o konieczności podtrzymywania tego dialogu.
Audycja gromadzi historyków, edukatorów, ludzi kultury oraz osoby zaangażowane we współczesne życie żydowskie i budowanie relacji polsko-żydowskich. Tematem przewodnim projektu jest historia
i pamięć, jednak twórcy uważnie przyglądają się również teraźniejszości: metodom badania i przedstawiania historii Żydów we współczesnym świecie oraz roli muzeów i instytucji kultury
w kształtowaniu pamięci zbiorowej.
Ważnym elementem dyskusji jest analiza sytuacji, w których polskie i żydowskie perspektywy na te same wydarzenia różnią się od siebie, a także poszukiwanie odpowiedzi na pytanie, jak może wyglądać konstruktywny dialog polsko-żydowski w XXI wieku.
Decyzja o realizacji podcastu w języku angielskim również nie była przypadkowa. Relacje polsko-żydowskie to temat, który wykracza poza ramy dyskusji wyłącznie między Polakami, Izraelczykami czy społecznością żydowską. Związana z nimi historia ma wymiar europejski i globalny, a debaty wokół Zagłady, dziedzictwa, pamięci, tożsamości oraz odpowiedzialności angażują odbiorców daleko poza granicami Polski i Izraela.