Για τις μητέρες της καρδιάς
Γράφει η Χριστίνα Andromeda
Τον συναντάς σε εκείνο το λαμπερό βλέμμα που αχόρταγα προσμένει το χάδι της μητέρας, τον πόθο εκείνων των ανθρώπων που θέλουν να ξαναγίνουν παιδιά. Μας ξεγελούν τα χρόνια τους, μας ξεγελά το ανάστημά τους, μα στην παιδική ψυχή τους φωλιάζει για πάντα η δίψα για μητρική αγάπη.
Κάπου, κάπου γίνονται κι αυτοί γονείς, αν θες γίνονται οι προστάτες των αδυνάτων, έτσι για να καμωθούν πως μεγάλωσαν, πως έγιναν δυνατοί κι ατρόμητοι και δεν έχουν ανάγκη από κανέναν. Μα όσο πιο εκκωφαντική είναι η αγάπη τους, όσο πιο πληθωρική η ύπαρξή τους τόσο πιο τρυφερή κι ευάλωτη είναι η καρδούλα τους.