Πρόσφατα δημιούργησε ντόρο με την δήλωση συμπαράστασης προς την Τουρκία, όσον αφορά στον τρόπο που συμπεριφέρεται και αντιμετωπίζει το προσφυγικό. Ειδικά στην χώρα μας, αυτή η δήλωση αντιμετωπίστηκε το λιγότερο... ειρωνικά. Τα μέσα τον κατηγόρησαν για δημόσιες σχέσεις, για ίδιον συμφέρον (χρηματισμό), γιά ασυναρτησίες και εν μιά νυκτί υπήρξε συντεταγμένη προσπάθεια μεωσης της προσωπικότητας αλλά και του έργου του.
Εγώ δεν θα σας πως αν είχε δίκιο ή άδικο. Για μένα ήταν απλά μια ατυχής δήλωση, σε ένα αναντίρρητα τεράστιο θέμα που μας ταλανίζει το τελευταίο διάστημα. Για το ίδιο όμως και την μέχρι τώρα πορεία της ζωής του, ήταν απλά η άποψη του. Αυτός λοιπόν είναι ο Bono. Διαφορετικός και ευθύς. Ή τον αγαπάς ή τον μισείς. Γιατί όπως είχε πει και ο ίδιος σε μία συνέντευξη του: "Το να είσαι ένα με τους άλλους, να είσαι ενωμένος, είναι μεγάλο πράγμα. Αλλά το να σέβεσαι το δικαίωμα του
να είναι κάποιος διαφορετικός, είναι ίσως ακόμη μεγαλύτερο..."