Leven is COMMUNICEREN is Leven De Wetten Voor Goede Communicatie | Seite 134
De leraars waren zeer van streek en vroegen: "Hoe kunnen we onderwijzen zonder onze studenten te zeggen,
dat wat ze doen juist of fout of goed of slecht is?. Het is ons werk om studenten te beoordelen... hoe kun je
opvoeden zonder te beoordelen?"
Ik antwoordde: ik ben voor beoordeling; maar een beoordeling, die leren ondersteunt in plaats van te
ondermijnen door alles te beoordelen als juist of fout, goed of slecht, egoïstisch of altruïstisch.
Laat ons nu eens zien, wat we vanavond allemaal achter ons gelaten hebben:
in korte tijd hebben we ieder soort van kritiek en verwijten uit onze taal geveegd, ieder soort van lof en
complimenten, geen schuldgevoelens meer en geen straf... Voel je je niet een heel stuk lichter zonder dat
allemaal in je bewustzijn?
GC is de taal van het hart.
GC toont ons hoe te beoordelen vanuit het hart en niet vanuit ons hoofd.
Ik noem dit soort beoordelen giraffentaal, omdat giraffen van alle landdieren het grootste hart hebben. Een
taal die geweld en weerstand uitlokt, noem ik dan wolfstaal. Daarvoor heb ik geen goede reden...
Neem bijvoorbeeld dat jongetje van 9 jaar. Hij had 9+6=14 uitgerekend.
Ik zei het volgende tegen hem: "Hey, ik ben verwonderd over je resultaat, ik krijg een ander
resultaat, kun je mij tonen hoe je aan dit resultaat gekomen bent?"
Hij begon te wenen.
Ik zei: "Hey, wat gebeurt er?"
"Ik heb een fout gemaakt".
Hij was dus reeds 3 jaar in een school waar wolfstaal gesproken wordt; waar als volgt beoordeeld wordt: als je
het juist hebt word je beloond, dan krijg je goede punten, als je het fout hebt word je bestraft, dan zak je.
Als je het vaak genoeg goed doet, word je als intelligent beoordeeld; in het andere geval, word je als dom
bestempeld. Leren wordt zo net zo’n plezier als naar de tandarts gaan.
Je hebt de mogelijkheid om iedereen te leren wat hij wil leren, maar dat is wel zeer moeilijk als je een
‘melkkan-leraar’ bent. De ‘melkkan-leraar’ bekijkt zijn studenten als lege glazen die op een rijtje staan. De
leraar staat daar met zijn melkkan en giet tezelfdertijd dezelfde hoeveelheid melk in ieder glas.
Dan komt de dag van het examen, de glazen gieten de melk weer in de kan, en wat over- blijft zijn 30 lege
glazen en een kan met verschaalde melk.
Schoolprestaties gaan omhoog en het geweld daalt als leraars overschakelen van de ‘melkkan’- aanpak naar
wat wij de levensverrijkende opvoeding noemen.
134