KYM Haber 34.Sayı Mayıs-Haziran-Temmuz 2014 | Page 46

BANGLADEŞ’TE RAMAZAN’I HALKIN YÜZDE YÜZÜ HİSSEDER Yüzde 86’sı Müslüman olan Bangladeş’te Ramazan’ı halkın yüzde 100’ü hisseder. Nemin yüzde 98’e kadar çıktığı ülkede hissedilen aşırı sıcaklıklardan dolayı halkın daha rahat oruç tutması ve gece ibadetlerine ağırlık verebilmesi için okullar, devlet tarafından genellikle tatil edilir. Üniversiteler de son 10 gün eğitime kapalıdır. Ramazan ayında Müslüman erkekler genellikle gün içinde bile takke takarlar ve “Panjabi” denilen uzun bir elbise giyerler. Hatta resmi kurumlarda bile bu kıyafet rahatlıkla giyilebilir. Camileri dolduran kalabalıklar, teravih namazını mutlaka hatimle kılarlar. Oruca başlama ve bitirme genellikle camilerden çalınan siren sesiyle olur. Hatta Ramazan’ı ilk defa Bangladeş’te geçirecek olanlar, ertesi gün oruç tutulacağını haber vermek için Ramazan’dan bir gün önce çalan sirenleri duyduğunda, savaş çıktığı korkusuyla duaya başlar; ama neyse ki bir iki gün içinde buna alışırlar. Bangladeş’te Ramazan ayı, hediyeleşme ayıdır. Gelir seviyesi ne 46 olursa olsun, mutlaka herkes bütçesine göre akrabalarına ve arkadaşlarına hediyeler alır. Bu nedenle alışveriş merkezlerinde Ramazan ayında bir yoğunluk vardır. Hatta kıyafet satmayan yerler bile, mesela telefon satan bir dükkan, Ramazan’ın son 15 günü kıyafet satar. Kıyafet satan mağaza sahiplerinin asıl geliri Ramazan’dadır. Bangladeş’te bizdeki gibi iftara çağırma geleneği pek yoktur. Çünkü burada iftar denildiğinde bizdeki gibi bir yemek kültürü anlaşılmaz. Burada iftar, yufkaya sebze veya kıyma konularak kızartılmış “Samosa” veya “Roll”, halka tatlısına benzeyen “Cillapi”, mercimekle yapılan kızartılmış “Piazu”, patlıcanın sosa batırılarak kızartıldığı “Beguni”, bir çeşit çok baharatlı et yemeği “Halim” ve patlamış pirinç “Muri” olan atıştırmalıklarla ya- pılır. Bu tür yiyecekleri dışarıdan alma çok yaygındır. Ezanın okunması ile bu tür atıştırmalıklarla orucunu açan Bengalliler, vakit geçirmeden akşam namazını kılıp teravih namazı için yavaş yavaş caminin yolunu tutarlar. Ana yemek ancak Teravih namazı dönüşü yenir. Bizdeki gibi iftara misafir davet etme alışkanlıkları bu yüzden yoktur. İftar kültürünün farklı olması nedeniyle bizdeki iftar çadırları da yoktur Bangladeş’te. İftar çadırları yerine küçük kutularda atıştırmalık dağıtımı yaygınd ,\