sağlamamakla eleştirirken asıl hedef önde gelen cumhuriyetçi politikacı ve gazetecelerin Obama’ nın halkın elinden silah taşıma hakkını alma planı olduğu iddiasını çürütmekten ibaret. Ortada tarafsızlık yine yok, bunlar 150 yıla dayanan iki partili Amerikan politik sistemi içinde sıkışıp kalmış geleneksel retoriği devam ettirmekten başka hiçbir işlev görmüyor. Dizide ilgi çekici ve önemli bir ayrıntı var: Tek bir sevişme sahnesi bile yok. Duygusal ilişkilerin çok seviyeli bir şekilde işlenmesine özellikle dikkat edilmiş. Sadece işten ibaret bir hayat portresi var. Will’ in Mac- Kenzie ile, Don’ ın Sloan ile, Jim’ in de Maggie ile ilişkisine tanık oluyoruz ama bu kesinlikle işin önüne geçmiyor. Kadının toplumdaki rolünün çok sınırlı ve yüzeysel olduğu bir dünyası var Sorkin’ in anlaşılan. Dizideki önemli detaylardan biri de bu. Casusluk yasasından tutuklanan MacKenzie McHale değil, Will McAvoy oluyor. Zaten risk alıp kahramanlığa soyunan her seferinde nedense Will McAvoy oluyor. Medyatik olan Will; MacKenzie McHale, işin çoğunu yapmasına rağmen hiçbir zaman kamuoyu önünde görünür değil. Kadınlar sadece güzellikleriyle göz önünde olabiliyorlar, mankenlik yarışmasından çıkmışa benzeyen, ekonomi haberleri sunuculuğu yapan Sloan gibi. Genelde ACN kadrosunda gördüğümüz kadarıyla taşın altına elini koyan güçlü karakterler hep erkek: Will, Don, Neal, Jim ve Charlie. The Newsroom, sürükleyici bir dizi; hele bir de Amerikan politikası, medya gibi konular ilginizi çekiyorsa keyifle izlenecektir. Fakat propagandist yanı çok ağır basıyor, Amerikan istisnacılığı( American exceptionalism) dizinin iliklerine kadar işlemiş. Bunu müzikleri saymazsak çok göstere göstere yapmıyor, hatta izleyici olarak, karakterlerin verdiği kararlara, senaryonun gelişimine karşı çıkamayacak kadar düşünülerek tasarlanmış; ama dizinin izlediği stratejinin farkında olmak, tetikte beklemek gerekiyor. Ne de olsa günün sonunda Amerikalılar günü yine kurtarır.
41