niet. Ik heb nooit gevraagd waarom ze gescheiden
zijn, ik wil het ook niet weten. Ze hebben het samen
besloten. Ik ben soms nog steeds boos op allebei, of
misschien kan je het beter teleurgesteld noemen. Ze
zijn zes jaar getrouwd geweest en het ging altijd goed,
en plotseling is het: ‘poef, dag iedereen!’
relatie waarin er veel (slaande) ruzie is geweest,
kunnen kinderen ook wel eens opluchting voelen.
Veel kinderen voelen zich heen en weer geslingerd en
komen in een loyaliteitsconflict. Dit is een innerlijk
conflict waarbij ze het gevoel hebben te moeten kiezen
tussen hun ouders.
Voordat papa wegbleef en het slechter ging, had ik
nooit gedacht dat we ooit geen gezin meer zouden
zijn. Je hoort van anderen dat hun ouders gescheiden
zijn en je denkt: ‘dat moet vreselijk zijn’, maar je weet
niet hoe het voelt, en dan, plotseling, weet je het wel.
Shayenne voelde niet echt opluchting, maar ze
beschrijft wel dat er in de periode voor de scheiding
veel spanningen waren in huis. “Mijn vader kwam
steeds later thuis, had steeds meer vergaderingen en we
zagen hem gewoon nooit, hij was nooit thuis. En als
hij thuis was, was er nooit een leuke sfeer. Nu zien we
hem op vaste dagen.”
Ik was vooral verdrietig en ik vroeg me af: ‘O, God,
wat moet ik nu doen?’ Het is nu bijna 3 jaar geleden,
maar ik vind het nog steeds moeilijk om erover te
praten. Van ons allen had ik er, denk ik, het meeste )