—
BERF ya da SEN GÜZELSİN DÜNYA KÖTÜ
—
NECMETTİN TOPÇU
Korkarım dünya güzel bazı adamlar kötü Herkesin kedisi kendine
Ocağında yemekler pişirmeyi seviyorsundur, belki Şemsiyeler yüzüne çarpmadan anımsayamadığın güzü Kimsenin kol saatine sığmayan akşamlarda Bomboş odaları gezerken nazar kazaklarım çekilir, tırnaklarım uzar anmak, balkonlarda çiçek, dallarında bir çığ üzümü
kim beni sorsa yokumdur ne benim ayaklarımdır çiçeklerini ezen Ne de o kedilerin ayakları inan Kırılan bütün dallar, kırılan bütün Bütün ev eşyaları Belki bir haziranım bahçende Belki bir baş dönmesinden gücünü alan o amansız dürtü
GÖRSEL: CHARLIE BOWATER
Sular yürüdükçe tahta pencerelerin eşiğine akşamları Bu şehrin bir adı olmalı diyorum Cebinde çiçeklerle kapıları çalan bazı yorgun babaları Seni şekerler kandırır bazı geceler, beni ise seni anmanın aroması
Bir çift dudağı ziyarete gitmek, söyle hangi hacıyı öldürür?
Toplayıp getirdiğim bütün kilit sesleri Omuzlar, yaralar ve diğerleri Belki de her şeyden önemlisi; anlamı düşmenin. Yürürüm tabanlarım ölü balıklarıyla sanki bir hüzün denizi Korkarım dünya güzel beni sana getirmeyen bazı arabalar kötü
Hep sevmekle ilgili söyleyeyim diyorum dilimi ağzımın kilidinde çevirip Açılıyor gönlümdeki yara Çünkü açlık, çocuk parklarından görünüyor, banyolardan da.
Bu mahcubiyet söyle hangimizi daha çabuk öldürür?
Benim güvercin gölgem, serçe küçüğüm Sen güzelsin dünya kötü
30.05.2016
1