—
FOTOĞRAF: GABRIEL ISAK
100
—
OĞULCAN KÜTÜK
Eteklerinde gezen rüzgârın vardığı yer burası Burada büyüyen annenin susturduğu çukur Gözaltlarımın nişanı diye en sonunda eve dönüşlerin bu Bıçağın aynasında çoğalttığın bütün turnalar.
Eve gelen bir kediyi eskitmiştik bilirsin, çocukluk Hani bıraksalar gökte bir şeyleri düzelteceğiz gibi Sabırla ismini parlattığımız gece yarıları Gece yarıları böldüğümüz mürekkepler, çoğu gidiş tekrarları
Ne gamdır. Ağlayarak avcuma doldurduğum klarnet sesleri bitti Okula gidişlerim, gelişlerim okuldan, bıraktığım bütün dersler bitti Bir şiir yazmışım, taşraya göndereceğim ellerimle, bitti Tam saatinde yetiştiğim iki nefes bir soluk peronlar, bitti Ne zaman üzülsem gelir mavi bileğini kırardı Pera Yeşil bakmayı öğrenecektim, bitti. Beni gözyaşımla kabul eden doktor, içinde uyuttuğu lak tabletler, Dışımda klor kokusu, bitti. Elimle bir kitapla üç gün gezdim, ucunda ölüm var,-bir kadın kara eteğini yırtar yıllar sonra, bitti Unutmuyorum hiç, bir kere uyanmadın da Mutlak bir hiç oldu her şey bitti … boylu boyunca yatırıldığın yer ömründe ilk dinlenceydi * Yürüdüğüm ikindiüstleri kendi evim kadar sıcak, Zaten annem ağlayana kadardı gittiğim Dönmek, şu gölgeye kalmış yüzün En büyük anısıdır dedim yerkürenin, bitti.
Öğrettiler, taşı göğsüne sürenin Olmuyor yolunca lekesi.
Sevgilim Herkesin gecesi kendine ama İyiliğini çok özledim.
12
6. Sayı Öteki