Βρισκόμαστε στην τέλη του 19ου αιώνα. Πώς είναι η ζωή αυτή την περίοδο στην Πόλη και κατά πόσο επηρεάζει την καθημερινότητα μίας συζύγου-μητέρας;
Η ζωή εδώ τζιέρι μου είναι ο παράδεισος κάθε νοικοκυράς. Τα πράγματα στο Μακροχώρι πάνε από το καλό στο καλύτερο. Όλα τα έχουμε. Δουλειές, εμπόρους, μπαχάρια, τα πάντα. Δεν μας λείπει τίποτα, ζούμε μία ξέγνοιαστη ζωή. Βέβαια έχει και τα άγχη της. Εγώ για να καταλάβεις μπρε πρέπει κάθε μέρα να σηκώνομαι αξημέρωτα, να ετοιμάσω το πρωινό για τον Δημητρό μου, μην πάει νηστικός στη δουλειά και μετά να ξυπνήσω τα γιαβρία μου. Να τα πλύνω, να τους κάνω χαλβά και ύστερα να παίξουν όσο κάνω το φαΐ με τη βοήθεια του Ταρνανά και της Σουλτάνας. Αργότερα, όταν γυρίσει ο άντρας μου από τη δουλειά, καθόμαστε και απολαμβάνουμε τα φαγητά που έχω ετοιμάσει. Τίποτα το σπουδαίο μη φανταστείς.. λίγα σαλμαδάκια, μερικά μπουρεκάκια, σίγουρα σαλάτες, το κυρίως γεύμα και ένα γλυκό στο τέλος για τη χώνεψη, να κανένα εκμέκ, κανέναν μπακλαβά, τέτοια πράγματα, απλά. Από την άλλη έχω να κάνω και το σπίτι. Να καθαρίσω τα δωμάτια, μην έρθει η κολόνα του σπιτιού μου και τα βρει άνω κάτω. βάτι και να κοιμάται τελευταία. Δεν κάμνει για. Η καθαριότητα είναι η μισή αρχοντιά έλεγε η συγχωρεμένη η μητέρα μου.
Καρτ ποστάλ Delcampe
Ύστερα πρέπει να αρχίσω τις ετοιμασίες για την επόμενη ημέρα, να πάω με τον Ταρνανά να αγοράσουμε μπαχάρια, κρέας, καμιά μελιτζάνα για να είμαι έτοιμη το πρωί να δημιουργήσω στην κουζίνα, να πλύνω τα ρούχα και φυσικά να ετοιμάσω το βραδινό. Τέλος, βάζω τα παιδιά για ύπνο και στη συνέχεια πλαγιάζουμε κι εμείς, αφού πρώτα κάνω την προσευχή μου. Η σύζυγος για να είναι σωστή θα πρέπει να σηκώνεται πρώτη από το κρεβάτι. Σελίδα 4