de yönlendiren tamamlayıcı meka- |
Yapay zekâ uygulamalarının disiplin- |
bilmesi, iş etiği ve uyum programları- |
|
nizmalar olarak öne çıkmaktadır. |
lerarası niteliği, uyum birimlerinin hu- |
nın yapay zekâya özgü riskleri tanıyan, |
|
kuk, etik, veri bilimi ve iş birimleri ara- |
bu riskleri sistematik biçimde izleyen |
||
Uyum programlarının artık yapay |
sında ortak bir dil kurmasını zorunlu |
ve sürekli güncellenen dinamik yapılar |
|
zekâ sistemlerinin tasarımından |
kılmaktadır. Bu bağlamda uyum pro- |
haline gelmesine bağlıdır. Kurumların |
|
uygulamasına kadar uzanan sü- |
fesyonellerinin yalnızca hukuki ve da- |
yapay zekâyı yalnızca verimlilik ve |
|
reçte riskleri öngören, belgeleyen |
hil oldukları uzmanlık alanına ilişkin |
rekabet avantajı perspektifinden ele |
|
ve yöneten proaktif yönetişim |
bilgiyle değil; yapay zekâ sistemlerinin |
alması, kısa vadeli kazanımlar sağla- |
|
çerçeveleri haline gelmeleri gerek- |
temel işleyiş mantığını anlayabilecek |
sa dahi uzun vadede ciddi etik ve hu- |
|
mektedir. Bu dönüşüm,“ uyumdan |
teknik okuryazarlıkla da donatılması |
kuki sonuçlar doğurabilecektir. Buna |
|
yönetişime geçiş” olarak nitelen- |
gerekmektedir. Aksi halde etik ilke- |
karşılık yapay zekâyı bütüncül bir yö- |
|
dirilebilecek bir paradigma de- |
ler soyut beyanlar düzeyinde kalacak, |
netişim anlayışıyla ele alan kurumlar, |
|
ğişimini ifade etmektedir. Uyum |
kurumsal karar süreçlerine nüfuz ede- |
hem hukuki savunulabilirlik hem de |
|
fonksiyonunun bu dönüşümü ger- |
meyecektir. |
kurumsal güven açısından sürdürüle- |
|
çekleştirememesi halinde, yapay |
bilir bir yapı inşa etme imkânına sahip |
||
zekâ kaynaklı riskler kurumsal dü- |
Sonuç olarak yapay zekâ, kurumlar |
olacaktır. Yapay zekâ kurumun gelece- |
|
zeyde görünmez kalacak ve hukuki |
için yalnızca bir teknoloji meselesi de- |
ğini şekillendirirken, uyum birimleri- |
|
ya da etik krizler ancak ortaya çık- |
ğil; etik, hukuk ve yönetişimin kesiştiği |
nin rolü bu geleceğin hem güvenli hem |
|
tıktan sonra fark edilecektir. |
bir kurumsal sorumluluk alanıdır. Bu |
de hukuken savunulabilir temelde inşa |
|
sorumluluğun etkin biçimde yönetile- |
edilmesini sağlamak olacaktır |
||
|
Kaynakça
• Oxford – Lexico English Dictionary,“ Artificial Intelligence” çevrimiçi erişim: https:// www. lexico. com / definition / artificial _ intelligence
• MCCARTHY, John, What Is Artificial Intelligence?, Kasım 2007, çevrimiçi erişim: https:// www-formal. stanford. edu / jmc / whatisai. pdf
• Independent High-Level Expert Group On Artificial Intelligence set up by European Commission, A Definition Of AI: Main Capabilities and Disciplines, Brüksel, Nisan 2019
• BÜYÜKÖZKAN FEYZİOĞLU, Gülçin, Dijitalleşen Dünyada Yapay Zekâ, On İki Levha Yayıncılık, İstanbul, Nisan 2021.
Türk Standartları Enstitüsü Bilgi ve İletişim İhtisas Grubu, Bilişim Terimleri Sözlüğü, Onur Matbaacılık, Mayıs 2006.
• GOODFELLOW, Ian / BENGIO, Yoshua / COURVILLE, Aaron, Deep Learning, MIT Press, 2016.
• HASTIE, T., TIBSHIRANI, R., FRIEDMAN, J., The Elements of Statistical Learning: Data
|
Mining, Inference, and Prediction, Springer, 2nd ed., 2009, çevrimiçi erişim: https:// hastie. su. domains / ElemStatLearn / printings / ESLII _ print12 _ toc. pdf. download. html
• BINNS, Reuben, Algorithmic Accountability and Public Reason, Philosophy & Technology S. 31, 2018, çevrimiçi erişim: https:// doi. org / 10.1007 / s13347-017-0263-5
• MANTELERO, Alessandro, The Fundamental Rights Impact Assessment( FRIA) in the AI Act: Roots, legal obligations and key elements for a model template. Computer Law & Security Review, 54:106020, çevrimiçi erişim: https:// doi. org / 10.1016 / j. clsr. 2024.106020
• NOVELLI, Claudio / TADDEO, Mariarosario / FLORIDI, Luciano, Accountability in artificial intelligence: what it is and how it Works, AI & Society, S. 39, ss. 1871-1882, çevrimiçi erişim: https:// doi. org / 10.1007 / s00146-023- 01635-w; https:// link. springer. com / article / 10.1007 / s00146-023-01635-y
• TURGUT BİLGİÇ, Ezgi, Genel Veri Koruma İlkelerinin Yapay Zekâ Karşısında Uygulanabilirliği Sorunu, Türkiye Adalet Akademisi Dergisi
|
, S. 52, 2024, çevrimiçi erişim: https:// dergipark
. org. tr / tr / pub / taad / article / 1418236
• TADDEO, Mariarosaria / BLANCHARD,
Alexander / THOMAS, Christopher, From AI
Ethics Principles to Practices: A Teleological
Methodology to Apply AI Ethics Principles in
The Defence Domain, Philosophy & Technology
, 37:42, 2024, çevrimiçi erişim: https:// doi.
org / 10.1007 / s13347-024-00642-2; https://
link. springer. com / article / 10.1007 / s13347-
024-00710-6
ASIL, Sermin, Yapay Zekâ Etiği: Temel İlkeler,
Sorunlar ve Disiplinlerarası Yaklaşımlar, İNİF
E-Dergi, C. 1,
S. 10, 152 – 175,2025, çevrimiçi
erişim: doi: 10.47107 / inifedergi. 1605400;
https:// dergipark. org. tr / en / download / article-file
/ 4458533
KAYACI, Müslüm, Kamu Yönetiminin Şeffaflığından Algoritmaların Şeffaflığına Geçiş Şeffaflığı, Algoritmaların Opaklığı ve Kara Kutu Problemi Çerçevesinde Yeniden Değerlendirmek, Abant Sosyal Bilimler Dergisi, C. 25, S. 2,
2025, çevrimiçi erişim: https:// dergipark. org.
tr / en / download / article-file / 4692662
|
37 |