Algoritmik önyargı, çoğu zaman kasıtlı bir tercihten değil, | ||||
eğitim verilerindeki tarihsel eşitsizliklerin ve temsildeki dengesizliklerin | ||||
yeniden üretilmesinden kaynaklanmaktadır. Bu | ||||
bağlamda ortaya çıkan ayrımcılık, bireysel bir hata olarak | ||||
değil, kurumsal karar alma mekanizmalarının yapısal bir sonucu | ||||
olarak değerlendirilmelidir. | ||||
2. Yapay Zekâ ve Uyum Programlarının |
yönlendirme ve karar alma süreçlerini |
|||
Kesişim Noktası |
belgelemeyi de kapsamına almakta- |
|||
Yapay zekâ uygulamalarının kurumsal |
dır 9. Bu dönüşüm, uyum birimlerinin |
|||
süreçlerde yaygınlaşması uyum |
yetkinlik setlerini de yeniden tanımlamaktadır |
|||
programlarının |
yapay |
zekâ |
yaşam |
. Yapay zekâ çağında uyum |
döngüsünü baştan sona kapsayan bir yönetişim çerçevesine evrilmesini zorunlu kılmaktadır. Yapay zekâ uygulamaları, teknik ekipler, iş birimleri, |
profesyonellerinden beklenen bilgi ve beceriler çeşitlenmekte olup uyum birimlerinin veri yönetişimi, algoritmik risk değerlendirmesi ve yapay zekâ yaşam döngüsü gibi alanlarda asgari |
|||
hukuk, uyum ve üst yönetim arasında |
düzeyde teknik okuryazarlık kazanmasının |
|||
sürekli etkileşim gerektiren bir karar |
zorunluluk haline gelmiştir. Aksi |
|||
ortamı yaratmaktadır. Yapay zekâ sistemleri |
halde uyum birimleri, sistemsel riskle- |
|||
bakımından uyum birimlerinin |
ri değerlendirmekte yetersiz kalmakta |
|||
rolü, sistem tasarımına erken aşamada |
ve etik ilkeler soyut beyanlar düzeyinde |
|||
dahil olma, risk değerlendirmelerini |
kalmaktadır 10
.
|
|||