Personel pedagogiczny obu szkół Warszawy i Stoczka.
Druga miejscowość to Stoczek Węgierski. Rok 1952, wiosna. Wyjechaliśmy dwoma autokarami, dzieci klas V – VII, wszyscy nauczyciele. Pojechaliśmy również na niedzielę z atrakcjami naszej świetlicy i szczerym sercem. Toteż, gdy wjechaliśmy na dziedziniec szkolny w otoczeniu „ straży honorowej” uczniów wyczekujących na drodze, zaśpiewaliśmy im na powitanie następujące słowa:
„ Oj, ode wsi do miasta, Oj, gościniec prowadzi Witajcież kochani, witajcież kochani I bądźcie nam tu radzi. Przyszliśmy do Was z sercem, Co nigdy nie zawadzi, Bo nasze śpiewanie, Bo nasze śpiewanie Oj, z kochania się rodzi.”
Z ich strony powitał nas kierownik szkoły i przewodniczący Komitetu Rodzicielskiego. Wieś była kościelna i trafiliśmy na uroczystości odpustowe. Aby ich nie zakłócać, gdyż szkoła była 10 metrów od kościoła, a po naszej stronie był wielki gwar, wszystkie dzieci z nauczycielami obu szkół poszły do lasu poza wieś. W lesie trwały zabawy, aż do obiadu. Po obiedzie sekretarz P. O. P. zaofiarował nam sale strażacką, gdzie wystawiliśmy „ Leśne rachuneczki” w naszym teatrzyku kukiełkowym i kilka tańców regionalnych, za które nasza świetlica otrzymała pierwszą nagrodę na eliminacjach dzielnicowych. Przedstawienie musieliśmy powtarzać drugi raz, gdyż sala nie mogła wszystkich od razu pomieścić. W Stoczku była z nami przedstawicielka Komitetu Dzielnicowego, która o przebiegu naszej łączności ze Stoczkiem złożyła w Komitecie bardzo dodatnią relację. Szkoły do siebie pisywały przez okres około 2 lat. Obecnie utrzymujemy od 1958 roku kontakt z Bogaczewem parafii Giżycko. Nasza Dzielnicowa Rada Narodowa patronuje od 1958 roku całemu powiatowi giżyckiemu. Naszym szkołom przydzielone zostały szkoły w poszczególnych wsiach. My mamy Bogaczewo. W czerwcu 1959 roku z nasza klasą VII zrobiliśmy tygodniową wycieczkę po ziemi mazurskiej i „ Dzień Dziecka” spędziliśmy z dziećmi w Bogaczewie.
50