78 Wywiad
AP: W gmachu dawnego Towarzystwa Akcyjnego Wróblewski & S-ka na warszawskiej Pradze znajduje się nie tylko pańska pracownia, ale kilka pięter niżej działa też Galeria Nizio. Jaki jest profil jej działalności?
W moim życiu sztuka i wspieranie artystów są ważne od dawna. Sam studiowałem architekturę, sztukę, jestem rzeźbiarzem i malarzem. Decyzję o założeniu Galerii podjąłem zaraz po powrocie ze Stanów do Polski, czyli już 20 lat temu. Było to moje osobiste marzenie, nie dyktowane komercyjnie.
Galeria Nizio stała się miejscem spotkań i rozmaitych działań interdyscyplinarnych z kręgu architektury, sztuki, muzyki. Organizujemy też koncerty kameralne. Współpracujemy z wybitnymi artystami z Polski i zagranicy, a w szczególności z warszawskim odziałem Stowarzyszenia Polskich Muzyków Kameralistów.
Nasze inicjatywy obejmują także warsztaty sztuk rzemieślniczych. W ramach programu „ Materia Mistrza” dotarliśmy do młodych artystów, którzy działają w wymiarze produktowym, inspirują się tradycyjnymi technikami, jak wyplatanie wikliny czy malowanie na tkaninie, ale bazując na tradycji, tworzą nowoczesne formy.
AP: Czy któreś ze spotkań w Galerii zapadło Panu szczególnie w pamięć?
Najbardziej znaczące było spotkanie po 14 latach przyjaciół artystów, z którymi wcześniej studiowałem. Kiedy wyjeżdżałem w 1989 roku, Polska była zupełnie inna. Wracałem do już demokratycznego świata – pięknego, otwartego, pełnego możliwości. Powrót do ludzi, z którymi tak długo nie miałem bezpośredniego kontaktu, był dla mnie szczególny.
AP: Jak godzi pan tak różne działania i obowiązki?
Przede wszystkim mam świetny zespół. Składa się z około 25 osób. Niektórzy pracują ze mną już 10, 15, a nawet 18 lat. Nie bez znaczenia jest fakt, że różne formy naszej aktywności mają pozytywny wpływ na pozostałe. Dzięki nim mamy szerszą perspektywę, stajemy się dojrzalsi.