domiinterier. com / " dom i wnętrze "
77
MIROSŁAW NIZIO JEST UZNANYM ARCHITEKTEM, RZEŹBIARZEM ORAZ MECENASEM KULTURY.
ZAŁOŻYCIEL PRACOWNI NIZIO DESIGN INTERNATIONAL SPECJALIZUJE SIĘ W ARCHITEKTURZE
OBIEKTÓW MUZEALNYCH, KULTURALNYCH I SPOŁECZNYCH. PROJEKTUJE RÓWNIEŻ NOWOCZESNE WYSTAWY NARRACYJNE.
Rozmowa z Mirosławem Nizio, który nie tylko potrafi ubrać w oryginalną formę najtrudniejsze epizody XX-wiecznej historii Polski i Europy, ale jest również zaangażowany w działania artystyczne i edukacyjne. Z architektem rozmawiały Anastasia Paskar i Myroslava Poselchuk.
Mirosław Nizio ma na koncie m. in. projekt architektury i wystawy stałej Mauzoleum Martyrologii Wsi Polskich w Michniowie oraz Muzeum Polaków Ratujących Żydów podczas II Wojny Światowej im. Rodziny Ulmów w Markowej, a także rewitalizację kopalni „ Julia” w Wałbrzychu, na terenie której powstała Stara Kopalnia – Centrum Nauki i Sztuki.
Anastasia Paskar: Stworzył pan uznane studio projektowe, które funkcjonuje na rynku już od ponad 20 lat. Może pan zdradzić, który z projektów okazał się przełomowy w pana karierze?
Mirosław Nizio: Przełomem, który wpłynął na moje patrzenie na architekturę, była wystawa główna w Muzeum Powstania Warszawskiego. Zbudowanie tego muzeum było konieczne, niezwykle wyczekiwane nie tylko przez warszawiaków. Od początku wiedzieliśmy, że ekspozycja musi nawiązywać zarówno do faktów historycznych, jak i do emocji 1944 roku. Zaproponowaliśmy odważne rozwiązania, zarówno scenograficzne, jak i narracyjne.
Połączenie narracji, historii, architektury, sztuki i rzeźby z nowoczesnymi elementami przekazu okazało się prekursorskie.
Dodatkowo odbiór społeczny dał nam poczucie, że to kierunek, który zdecydowanie warto rozwijać. Ludzie potrzebują innowacyjnych wystaw narracyjnych podążających z duchem czasu, które gwarantują rzetelną edukację, a jednocześnie poruszają autentyczne emocje, wpływają na wszystkie zmysły.
AP: Nad jakimi projektami pracuje obecnie pracownia? Jak przebiega proces projektowy?
Wielkim wyzwaniem jest przygotowywany obecnie projekt Narodowego Muzeum Hołodomoru-Ludobójstwa w Kijowie. Współtworzymy go z ukraińską firmą Projekt System i angielską HSD. To trudna w przekazie, szalenie bolesna historia Wielkiego Głodu w Ukrainie. Mamy w zespole doświadczonych kuratorów, historyków, architektów, animatorów i grafików. Tworzymy proces, w którym najpierw zbieramy wszystkie materiały merytoryczne, a następnie przekładamy je syntetycznie na język architektury i narrację wystawy.
Od samego początku uważnie analizuję kontekst oraz dużo szkicuję. Na ścianie wisi jeden z wielu zachowanych moich szkiców, który wykonałem 12 lat temu. Opowiada o pacyfikacji polskich wsi w czasie II wojny światowej, w szczególności Michniowa, który został całkowicie spalony, a wszyscy mieszkańcy wymordowani. Z takich zapisów myśli i faktów buduję później formę i rozwijam ją. Dziś stoi tam już Mauzoleum Martyrologii Wsi Polskich.
Innym projektem jest Laboratorium Światła w Gorlicach. To właśnie tam, dzięki Ignacemu Łukasiewiczowi, w 1854 roku zapłonęła pierwsza na świecie uliczna lampa naftowa! Później wynalazek rozświetlił cały świat. Nasza rola polega na opracowaniu tej ciekawej historii w wymiarze architektonicznym i narracyjnym.
Myroslava Poselchuk: Kto ze świata architektury szczególnie Pana fascynuje?
Podążam własną ścieżką. Jednocześnie niezwykle szanuję takich architektów jak Peter Zumthor czy Tadao Andō. W ich wydaniu architektura wyrasta z filozofii. Tworzą ją w sposób niezwykle przemyślany, z szacunkiem dla zastanego kontekstu i z poczuciem odpowiedzialności.
Od zawsze inspirują mnie też modernizm i Bauhaus. Nieustannie kocham klasykę, secesję, starannie wykonane lub odnowione meble oraz precyzyjne detale.
Uwielbiam też średniowiecze i jego katedry. To fenomen naszego kręgu cywilizacyjnego: znajdziemy w nich i kunszt rzemiosła, i artyzm. Bardzo lubię pracę w materii, między innymi rzeźbę. Dziś niestety zaczyna brakować ludzi, którzy czują rzemiosło i potrafią przekazać cenne umiejętności następcom. Ubolewam, że wkrótce zabraknie takich fachowców- wszystkich tych szewców, krawców, stolarzy …
Stąd mój wielki szacunek do rzemiosła i troska o edukację młodych ludzi w tradycyjnych technikach rzemieślniczych.