House and Interior | “Dom i Wnętrze” DMNTR #1(6)_2024 | 页面 137

domiinterier. com / " dom i wnętrze "
137
NA KILKA DNI PRZED OFICJALNĄ PREMIERĄ KSIĄŻKI „ KONIECZNY. NA STYK” ROZMAWIALIŚMY Z JEJ TYTUŁOWYM BOHATEREM. TO BODAJŻE PIERWSZA W HISTORII POLSKIEJ ARCHITEKTURY
BIOGRAFIA, KTÓRA ZOSTAŁA WYDANA ZA ŻYCIA JAKIEGOŚ ARCHITEKTA. I JAK TO U ROBERTA KONIECZNEGO – JEST HARDCORE,
TOTALNY BRAK ŚCIEMY, ALE I DUŻO HUMORU. ZAPYTALIŚMY GO, PO CO MU TAKA PUBLIKACJA, W KTÓREJ BEZ PUDROWANIA UKAZANO
JEGO WZLOTY I UPADKI, JAK I MOZOLNĄ DROGĘ DO SUKCESU.
Tomasz Malkowski: Po co Koniecznemu biografia?
Robert Konieczny: Był taki moment rok temu, że o to samo zapytałem Piotrka Kozaneckiego i Bartka Patureja: „ Panowie, po ch … mi ta książka?!”. Oni wtedy zamarli. Ale finalnie postanowiłem ją zrobić dla ludzi, żeby zrozumieli, czym jest praca architekta – dodałbym: ambitnego. Piotrek pod koniec pracy powiedział – pół żartem, pół serio – żebym przed ukazaniem się książki podpisał z 10 umów na projekty, bo już po jej premierze mogę stracić klientów( śmiech).
Dostałem od Ciebie wczoraj pdf-a książki, na chwilę przed jej ukazaniem się w druku. Jestem w połowie lektury, ale już na tym etapie muszę przyznać, że jest w niej olbrzymia doza szczerości. Nie przypominam sobie, by świat polskiej architektury, coś takiego kiedykolwiek widział. Gdy powstawała książka, w ogóle nie ingerowałeś w jej treść?
Nie łagodziłem niczego ani nie cenzurowałem. Piotrek to fajnie nazwał, że praca nad tą książka miała takie dwie bańki. Jedna to rozmowy autorów z ludźmi – moim klientami, pracownikami. Nawet nie wiedziałem do końca, z kim rozmawiają. Czasem im podrzucałem kontakt do kogoś, kto nie będzie mi przychylny, ale wiedziałem, że taka historia może tylko wzbogacić opowieść. W tę bańkę, jak się umówiliśmy na samym początku, w ogóle nie ingerowałem. Co najwyżej mogłem tylko zapoznać się z jakimś gotowym fragmentem i odnieść się do niego w formie wypowiedzi. A druga bańka to opisy moich projektów. Chciałem, żeby moja architektura była precyzyjnie wyłuszczona, bo zawsze mi zależy, żeby była ona dobrze zrozumiana. I tu dawałem sporo uwag.
Zaingerowaliśmy też z zespołem KWK Promes w grafikę książki, co grafików współpracujących z wydawnictwem zaszokowało na początku. Ale jak wychodzi jakaś publikacja o naszym biurze, to my zawsze pilnujemy jej poziomu – zdjęć, grafiki. To oczywiście jest biografia, a nie wycyzelowany album. To moja monografia, którą wyda Taschen na początku przyszłego roku pod redakcją Philipa Jodidio będzie taka. Ale chcieliśmy, żeby ta biografia też miała fajna grafę z jakimś pomysłem. Szczególnie zadowolony jestem z okładki – jest z przekazem i zarazem z jajem. Ale dziękuję grafikom, że się zgodzili na nasze zmiany.
A masz już jakieś opinie na temat książki?
Przyznam, że sam czytałem książkę na wyrywki w różnej kolejności. Nie miałem jeszcze czasu usiąść i przeczytać ją od deski do deski. Ale mam już feedback od różnych osób, że czyta się ją naprawdę dobrze. Wysłałem też fragment książki Ewie Porębskiej [ redaktorka naczelna miesięcznika „ Architektura-murator – przyp. red.]. Dostała ten rozdział, który przekazałem waszej redakcji do publikacji, czyli „ Ochujenie poznawcze”. I Ewa mi powiedziała: „ Wiesz, znamy się już tyle lat, ale jak to przeczytałam, to pomyślałam: Jezu, jak on mógł zgodzić się na publikację czegoś takiego na swój temat!”. Podobno wszystkim w redakcji, którzy to czytali, podobało się, byli też rozbawieni. Jednak Ewa nie wiedziała, co mi powiedzieć, tak ją zaskoczyła ta książka.
Wszyscy myśleli, że Konieczny tą książką stawia sobie pomnik za życia?
Tylko to w ogóle nie jest laurka. Jak moja mama czytała książkę, to czułem, choć nie chciała mi nic powiedzieć, że pewne miejsca były chyba dla niej trudne. Bo tu nie ma żadnej ściemy – historia mojego życia i pracy jest opisana szczerze do bólu i do tego z różnych perspektyw. I skoro taka jest moja historia, to muszę ją wziąć na klatę.
PIOTREK POD KONIEC PRACY POWIEDZIAŁ –
PÓŁ ŻARTEM, PÓŁ SERIO – ŻEBYM PRZED UKAZANIEM SIĘ KSIĄŻKI PODPISAŁ Z 10 UMÓW NA PROJEKTY, BO JUŻ PO JEJ PREMIERZE MOGĘ
STRACIĆ KLIENTÓW( ŚMIECH).
Jestem ciekaw, jaka burza rozpęta się teraz wokół ciebie.
Nie mam pojęcia, jaki będzie odbiór książki, jak będzie odebrana przez środowisko. Ale przez te pięć lat pracy nad nią, jestem pewny jednego – powstała mądra publikacja. Bo ona pokazując mnie, zdradza też od kuchni pracę architekta. Ja się na tych stronach odsłaniam całkowicie. Przyznaję się do porażek i wtop, o których architekci zwykle wolą milczeć. Ale jak coś robisz i do tego szukasz nowych rozwiązań, to musisz po drodze popełniać błędy. Nie ma innej drogi, żeby się czegoś w życiu nauczyć.
Dla mnie twoja biografia jest trochę jak nietypowy podręcznik lub poradnik dla młodych architektów, bo pokazuje krok po kroku, jak mozolnie buduje się karierę w Polsce.
Czytelnik może ustrzec się wielu błędów, bo Konieczny już je przećwiczył( śmiech). Tak, myślę, że ta książka może być pomocna dla architektów, ale tylko tych ambitnych, którym chce się coś więcej, którym zależy na jakości. Bo