Historia Polski w liczbach GUS Historia Polski w Liczbach GUS z 1994 | Page 148
ZSRR przekazał państwu litewskiemu 8,3 tys. km 2 , a Niemcy
- Słowacji - 0,7 tys. km 2 . Na terenie swej okupacji Niemcy utworzyli
Generalną Gubernię, która w 1939 r. obejmowała 95,5 tys. km 2 ,
a w 1941 r. po włączeniu dystryktu Galicja - 145,2 tys. km 2 . Pozostałe
obszary - 92,5 tys. km 2 zostały wcielone do Rzeszy.
Po zakończeniu II wojny światowej granica Polski z Niemcami
została określona na konferencji zwycięskich mocarstw w Poczdamie
w lipcu 1945 r., a ze Związkiem Radzieckim w traktacie pol-
sko-radzieckim podpisanym w Moskwie w sierpniu 1945 r. Granica
polsko-czechosłowacka ustalona wstępnie w Poczdamie, a faktycznie
w drugiej połowie 1945 r., została zatwierdzona w układzie z marca
1947 r. (ostatecznie sprawy te uregulowano w czerwcu 1958 r.). Jej
przebieg określała granica czechosłowacko-niemiecka i czechosłowa
cko-polska według stanu z sierpnia 1938 r. Tak więc Zaolzie przypadło
Czechosłowacji. W 1951 r. dokonano niewielkiej korekty granicy
polsko-radzieckiej przyłączając do Polski rejon Ustrzyk Dolnych
w Bieszczadach, a do ZSRR wschodni skrawek województwa lubelskiego
z miastem Bełz. W wyniku zmian terytorialnych po II wojnie światowej
obszar Polski w stosunku do stanu z 31 sierpnia 1939 r. zmniejszył się
o 77037 km 2 .
Pierwszy spis powszechny w II Rzeczpospolitej przeprowadzono
30 września 1921 r., nie obejmował on więc, jak wynika z poprzednich
wyjaśnień, całego obszaru państwa. Najbardziej reprezentatywny był
następny spis z 9 grudnia 1931 r. Liczba ludności wynosząca dla 1939 r.
35, l mln oparta jest na szacunkach. Pierwszy spis powojenny odbył się
14 lutego 1946 r. Jego wiarygodność budzi wątpliwości, ponadto
dokonano go w trakcie wielkich przemieszczeń ludności. Stąd pierwszym
powojennym spisem, który można traktować jako reprezentatywny był
spis z 3 grudnia 1950 r., który wykazał 25 mln mieszkańców państwa
polskiego. Jak wynika z przytoczonych liczb, Polska w wyniku II wojny
światowej i poniesionych strat ludnościowych, zmian terytorialnych
i przesiedleń utraciła około 10 mln mieszkańców. Biorąc pod uwagę
przyrost naturalny w okresie 1939-1950 faktyczne straty ludnościowe
były jeszcze większe. Kolejne spisy powszechne przeprowadzono 6 grud-
nia 1960 r., 8 grudnia 1970 r., 7 grudnia 1978 r. i 6 grudnia 1988 r. Ten
ostatni wykazał 37769 tys. mieszkańców. Spisy powszechne z lat
1950-1988 nie brały pod uwagę narodowości i wyznania. Stąd
w niniejszym zeszycie posługujemy się informacjami pośrednimi dotyczą
cymi tych kwestii. W czasie II wojny światowej proporcjonalnie
największe straty poniosła ludność żydowska. Zmiany terytorialne
i przesiedlenia spowodowały istotne zmniejszenie udziału mniejszości
narodowych niemieckiej, ukraińskiej i białoruskiej.
132