Geopolitics Magazine January - February 2015 ( 7th Edition ) | Page 47

Geopolitics & Daily News Magazine
Η αγορά αποδείχθηκε ανίκανη να διορθώσει από
μόνη της τις ανισορροπίες που είχαν δημιουργηθεί, έτσι
το 1932 ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Φρανγκλίνος Ρούσβελτ
εγκαινιάζει την πολιτική του New Deal, τη στροφή
δηλαδή προς μια οικονομική πολιτική που αναγνωρίζει
και προτάσσει το σοβαρό ρυθμιστικό ρόλο που πρέπει να
διαδραματίζει το κράτος στην οικονομία. Η μετατόπιση
αυτή από την αυτορρυθμιζόμενη αγορά σ' ένα
παρεμβατικό κράτος μέσα από δημοσιονομικές και
νομισματικές πολιτικές, ουσιαστικά έσωσε τον παγκόσμιο
καπιταλισμό από την καταστροφή, δίνοντας του νέα
πνοή.
Η πολιτική του New Deal βασίσθηκε στην
οικονομική θεώρηση του Κέυνς, ο οποίος υποστήριζε πως
υπάρχουν φορές που η οικονομία παγιδεύεται για καιρό κάτω από το επίπεδο της πλήρους
απασχόλησης. Η αιτία δεν είναι η μειωμένη προσφορά αλλά η ανεπαρκής ζήτηση, για αυτό το λόγο το
κράτος πρέπει να επέμβει ώστε να διορθώσει την ανισορροπία αυτή με δημόσιες δαπάνες και μείωση της
φορολογίας. Έτσι σε εποχές οικονομικής ύφεσης θα δημιουργεί ελλείμματα προϋπολογισμού τα οποία θα
διορθώνει σε εποχές οικονομικής άνθισης. Στόχος της πολιτικής αυτής είναι η μείωση των οικονομικών
διακυμάνσεων κατά τη διάρκεια του οικονομικού κύκλου. Ο ρυθμιστικός ρόλος του κράτους απέδωσε
καρπούς και αποτέλεσε την κυρίαρχη οικονομική σκέψη για πολλά χρόνια.
Πρόκειται για τη λεγόμενη χρυσή εποχή όπου υπήρξε πλήρης απασχόληση και διαρκής οικονομική
μεγέθυνση χωρίς την εμφάνιση κάποιας μεγάλης ύφεσης, γεγονός το οποίο οδήγησε τους
οικονομολόγους της δεκαετίας του '60 να κάνουν συνδιασκέψεις με θέμα: “Είναι παρωχημένος ο
οικονομικός κύκλος;”.(Krugman, 2009:45).
Όμως, οι ιδανικές αυτές συνθήκες θα κλυδωνιστούν τη δεκαετία του '70 όπου η παγκόσμια
οικονομία θα εισέλθει σε μία νέα ύφεση λόγω των δύο πετρελαϊκών κρίσεων. Η αντίστροφη σχέση
πληθωρισμού και ανεργίας, όπως αποτυπωνόταν στην καμπύλη Phillips, διαψεύδεται λόγω της
εμφάνισης του φαινομένου του στασιμοπληθωρισμού. Το έως τότε πετυχημένο οικονομικό μοντέλο του
Κέυνς δυστυχώς δεν καταφέρνει να δώσει λύσεις και αποδεικνύεται αναποτελεσματικό λόγω της
μετεξέλιξης του οικονομικού συστήματος, το οποίο
πλέον θεμελιώνεται σε μία παγκοσμιοποιημένη
οικονομία. Παράλληλα έχουμε την κατάρρευση
του Bretton Woods και τη συνακόλουθη μετάβαση
σε ένα σύστημα κυμαινόμενων συναλλαγματικών
ισοτιμιών, που σηματοδοτεί το τέλος του
συντονισμού