103
‘ Als je in De Lutte zit , moet je zorgen dat je in beweging en in beeld blijft . Mensen komen niet vanzelf naar ons .’ Raymond Strikker , eigenaar van Landhuishotel en Restaurant De Bloemenbeek , weet dat de ligging in het verre , rustgevende en prachtige Twentse heuvelland zowel een voor- als een nadeel is . Dat in beeld blijven lukt uitstekend , onder meer dankzij de Michelinster en de bijzondere uitstraling van zijn landgoedhotel .
Uit het niets Het landhuishotel staat aan de Beuningerstraat 6 in in het landschappelijke De Lutte . Bij Oldenzaal . Dat is in het uiterste oosten van Overijssel , bijna tegen de Duitse grens aan . De Bloemenbeek is ook al twaalf jaar in het bezit van een Michelinster . De eer daarvoor komt meesterkok Michel van Riswijk en chef de cuisine Matthijs Mulder toe , zegt Raymond . ‘ Michel was op 1 mei 35 jaar in dienst . Hij was de eerste medewerker die ik heb aangenomen toen ik in de zaak kwam . Een heel goede beslissing , al zeg ik het zelf .’ ‘ Die Michelinster kwam destijds totaal out of the blue voor ons . We waren er echt niet mee bezig . We wisten wel dat er supergoed en lekker gekookt werd , maar dat deden we omdat we wilden dat onze gasten daarvoor terugkwamen .’
Bekendheid Die ster heeft grote impact gehad . ‘ Zoiets geeft een enorme extra bekendheid . Het bijzondere is : de ster wordt gegeven voor het restaurant , maar het zegt uiteraard ook iets over het niveau van je hotel . Je kunt niet een toprestaurant hebben en de rest een beetje laten bungelen . Ik streef met alle Bloemenbeekers altijd naar beter , verder , plannen maken en vernieuwen ...’ De reputatie van het restaurant trekt niet alleen gasten uit heel Nederland en het ( verre ) buitenland , ook ambitieuze en talentvolle koks kiezen bewust voor De Bloemenbeek . ‘ Michel en Matthijs hebben al heel wat jonge chefs opgeleid . Dat vinden we belangrijk , we zijn echt een instituut geworden om jonge getalenteerde mensen te scouten en verder te ontwikkelen . Die werken nu als topchefs of als ondernemer in diverse gerenommeerde restaurants in het hele land . Waaronder uiteraard ook andere sterrenzaken .’
Twentse gastvrijheid De kern van De Bloemenbeek is een voormalige kleine boerenhoeve van bijna 120 jaar oud . ‘ Toen al was er een gelagkamer of schenklokaal . Later zijn daar pensionkamers aan toegevoegd . Mijn ouders hebben het in 1966 gekocht . Ze hebben meteen de boerderijfunctie stilgelegd om in de voormalige hoeve een restaurantje te maken . Ik was net een jaar oud en ben hier dus ook opgegroeid .’ ‘ Mijn ouders hadden één ding heel goed in de gaten : er kwam niemand per ongeluk naar De Lutte en De Bloemenbeek . Dus wat we bieden moet dermate goed zijn dat gasten heel graag terug willen komen en als ambassadeur vertrekken . Dat is onze gouden regel . Nog steeds ! De basis hiervan is onze warme , hartelijke , Twentse gastvrijheid .’
Bella Toen Raymond in 1988 , aanvankelijk samen met zijn zus , in De Bloemenbeek kwam , gaf hij de aanzet tot een forse uitbreiding met extra zalen en kamers . Sindsdien is er vrijwel onafgebroken geïnvesteerd in uitbreidingen , hoogwaardige voorzieningen en de onderscheidende kwaliteit en service van de dienstverlening . Er zijn naast het restaurant nu 58 kamers en suites , vijf ruime zalen , sfeervolle private dining rooms , een World of Wellness en Beauty met spa . ‘ We zijn een van de grotere en mooiere boetiekhotels van Nederland . Er heerst een nonchalant-chique sfeer . Met andere woorden : we weten hoe hier het heurt , maar ondertussen is het ook nog Twents gemoedelijk . Mensen komen hier niet zozeer om opgeprikt te verblijven , maar juist om helemaal zichzelf te kunnen zijn .’ Illustratief voor de sfeer is de landhuishotelhond Bella . Ze volgt haar baas vrijwel overal waar hij gaat , maar kan zich ook heel spontaan aan de voeten van een gast neervlijen .
Het rijke Twentse landleven ‘ Dit was van origine geen landhuishotel . In het begin hadden we nog niet zoveel grond . Dat heb ik er gelukkig bij kunnen verwerven . We hebben inmiddels een landgoed met ruim 5 hectare eigen grond rondom het hotel . Daarmee kunnen we mensen het rijke Twentse landleven laten ervaren . Op het niveau en met de allure van de fabrikanten uit de textiel en de metaal van weleer in deze regio .’
VLNR : SOUS-CHEF VINCENT GORIS , CHEF-KOK MICHEL VAN RISWIJK EN CHEF DE CUISINE MATTHIJS MULDER
‘ Die Michelinster kwam totaal out of the blue voor ons ’