FCHD OPVBIBLE | Page 910
ﻣﺰﻣﻮر داود
341
ای ﺧﺪاوﻧﺪ دﻋﺎی ﻣﺮا ﺑﺸﻨﻮ و ﺑﻪ ﺗﻀﺮع ﻣﻦ ﮔﻮش ﺑﺪه! در اﻣﺎﻧﺖ و ﻋﺪاﻟﺖ
ﺧﻮﯾﺶ ﻣﺮا اﺟﺎﺑﺖ ﻓﺮﻣﺎ! 2و ﺑﺮ ﺑﻨﺪه ﺧﻮد ﺑﻪ ﻣﺤﺎﮐﻤﻪ ﺑﺮﻣﯿﺎ. زﯾﺮا زﻧﺪهای ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺣﻀﻮر ﺗﻮ
ﻋﺎدل ﺷﻤﺮده ﺷﻮد. 3زﯾﺮا ﮐﻪ دﺷﻤﻦ ﺑﺮ ﺟﺎن ﻣﻦ ﺟﻔﺎ ﮐﺮده، ﺣﯿﺎت ﻣﺮا ﺑﻪ زﻣﯿﻦ ﮐﻮﺑﯿﺪه اﺳﺖ و ﻣﺮا
در ﻇﻠﻤﺖ ﺳﺎﮐﻦ ﮔﺮداﻧﯿﺪه، ﻣﺜﻞ آﻧﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﺪﺗﯽ ﻣﺮده ﺑﺎﺷﻨﺪ. 4ﭘﺲ روح ﻣﻦ در ﻣﻦ ﻣﺪﻫﻮش ﺷﺪه،
و دﻟﻢ در اﻧﺪروﻧﻢ ﻣﺘﺤﯿﺮ ﮔﺮدﯾﺪه اﺳﺖ.
5اﯾﺎم ﻗﺪﯾﻢ را ﺑﻪ ﯾﺎد ﻣﯽآورم. در ﻫﻤﻪ اﻋﻤﺎل ﺗﻮ ﺗﻔﮑﺮ ﻧﻤﻮده، در ﮐﺎرﻫﺎی دﺳﺖ ﺗﻮ ﺗﺄﻣﻞ
ﻣﯽﮐﻨﻢ. 6دﺳﺘﻬﺎی ﺧﻮد را ﺑﺴﻮی ﺗﻮ دراز ﻣﯽﮐﻨﻢ. ﺟﺎن ﻣﻦ ﻣﺜﻞ زﻣﯿﻦ ﺧﺸﮏ، ﺗﺸﻨﻪ ﺗﻮ اﺳﺖ، ﺳﻼه.
7ای ﺧﺪاوﻧﺪ، ﺑﺰودی ﻣﺮا اﺟﺎﺑﺖ ﻓﺮﻣﺎ زﯾﺮا روح ﻣﻦ ﮐﺎﻫﯿﺪه ﺷﺪه اﺳﺖ. روی ﺧﻮد را از ﻣﻦ ﻣﭙﻮﺷﺎن،
ﻣﺒﺎدا ﻣﺜﻞ ﻓﺮوروﻧﺪﮔﺎن ﺑﻪ ﻫﺎوﯾﻪ ﺑﺸﻮم. 8ﺑﺎﻣﺪادان رﺣﻤﺖ ﺧﻮد را ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﺸﻨﻮان زﯾﺮا ﮐﻪ ﺑﺮ ﺗﻮ
ﺗﻮﮐﻞ دارم. ﻃﺮﯾﻘﯽ را ﮐﻪ ﺑﺮآن ﺑﺮوم، ﻣﺮا ﺑﯿﺎﻣﻮز زﯾﺮا ﻧﺰد ﺗﻮ ﺟﺎن ﺧﻮد را ﺑﺮﻣﯽاﻓﺮازم.
9ای ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﺮا از دﺷﻤﻨﺎﻧﻢ ﺑﺮﻫﺎن زﯾﺮا ﮐﻪ ﻧﺰد ﺗﻮ ﭘﻨﺎه ﺑﺮدهام. 01ﻣﺮا ﺗﻌﻠﯿﻢ ده ﺗﺎ اراده ﺗﻮ را
ﺑﺠﺎ آورم زﯾﺮا ﺧﺪای ﻣﻦ ﺗﻮ ﻫﺴﺘﯽ. روح ﻣﻬﺮﺑﺎن ﺗﻮ ﻣﺮا در زﻣﯿﻦ ﻫﻤﻮار ﻫﺪاﯾﺖ ﺑﻨﻤﺎﯾﺪ. 11ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ
ﻧﺎم ﺧﻮد ای ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﺮا زﻧﺪه ﺳﺎز؛ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻋﺪاﻟﺖ ﺧﻮﯾﺶ ﺟﺎن ﻣﺮا از ﺗﻨﮕﯽ ﺑﺮﻫﺎن؛ 21و ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ
رﺣﻤﺖ ﺧﻮد، دﺷﻤﻨﺎﻧﻢ را ﻣﻨﻘﻄﻊ ﺳﺎز. و ﻫﻤﻪ ﻣﺨﺎﻟﻔﺎن ﺟﺎن ﻣﺮا ﻫﻼک ﮐﻦ زﯾﺮا ﮐﻪ ﻣﻦ ﺑﻨﺪه ﺗﻮ
ﻫﺴﺘﻢ.
ﻣﺰﻣﻮر داود
441
ﺧﺪاوﻧﺪ ﮐﻪ ﺻﺨﺮه ﻣﻦ اﺳﺖ، ﻣﺘﺒﺎرک ﺑﺎد؛ ﮐﻪ دﺳﺘﻬﺎی ﻣﺮا ﺑﻪ ﺟﻨﮓ و
اﻧﮕﺸﺘﻬﺎی ﻣﺮا ﺑﻪ ﺣﺮب ﺗﻌﻠﯿﻢ داد! 2رﺣﻤﺖ ﻣﻦ اوﺳﺖ و ﻣﻠﺠﺎی ﻣﻦ و ﻗﻠﻌﻪ ﺑﻠﻨﺪ ﻣﻦ و رﻫﺎﻧﻨﺪه ﻣﻦ و
ﺳﭙﺮ ﻣﻦ و آﻧﮑﻪ ﺑﺮ او ﺗﻮﮐﻞ دارم، ﮐﻪ ﻗﻮم ﻣﺮا در زﯾﺮ اﻃﺎﻋﺖ ﻣﻦ ﻣﯽدارد. 3ای ﺧﺪاوﻧﺪ، آدﻣﯽ
ﭼﯿﺴﺖ ﮐﻪ او را ﺑﺸﻨﺎﺳﯽ؟ و ﭘﺴﺮ اﻧﺴﺎن ﮐﻪ او را ﺑﻪ ﺣﺴﺎب ﺑﯿﺎوری؟ 4اﻧﺴﺎن ﻣﺜﻞ ﻧﻔﺴﯽ اﺳﺖ و
روزﻫﺎﯾﺶ ﻣﺜﻞ ﺳﺎﯾﻪای اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﯽﮔﺬرد.
ﮐﺘﺎب ﻣﺰاﻣﯿﺮ / ﻓﺼﻞ ﺻﺪ و ﭼﻬﻞ و ﺳﻮم و ﭼﻬﺎرم
019