FCHD OPVBIBLE | Seite 907
4ای ﺧﺪاوﻧﺪ، ﺗﻤﺎم ﭘﺎدﺷﺎﻫﺎن ﺟﻬﺎن ﺗﻮ را ﺣﻤﺪ ﺧﻮاﻫﻨﺪ ﮔﻔﺖ، ﭼﻮن ﮐﻼم دﻫﺎن ﺗﻮ را ﺑﺸﻨﻮﻧﺪ.
5و ﻃﺮﯾﻖﻫﺎی ﺧﺪاوﻧﺪ را ﺧﻮاﻫﻨﺪ ﺳﺮاﯾﯿﺪ، زﯾﺮا ﮐﻪ ﺟﻼل ﺧﺪاوﻧﺪ ﻋﻈﯿﻢ اﺳﺖ. 6زﯾﺮاﮐﻪ ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﺘﻌﺎل
اﺳﺖ، ﻟﯿﮑﻦ ﺑﺮ ﻓﺮوﺗﻨﺎن ﻧﻈﺮ ﻣﯽﮐﻨﺪ. و اﻣﺎ ﻣﺘﮑﺒﺮان را از دور ﻣﯽﺷﻨﺎﺳﺪ. 7اﮔﺮ ﭼﻪ در ﻣﯿﺎن ﺗﻨﮕﯽ راه
ﻣﯽروم، ﻣﺮا زﻧﺪه ﺧﻮاﻫﯽ ﮐﺮد. دﺳﺖ ﺧﻮد را ﺑﺮ ﺧﺸﻢ دﺷﻤﻨﺎﻧﻢ دراز ﻣﯽﮐﻨﯽ و دﺳﺖ راﺳﺘﺖ ﻣﺮا
ﻧﺠﺎت ﺧﻮاﻫﺪ داد.
8ﺧﺪاوﻧﺪ ﮐﺎر ﻣﺮا ﺑﻪ ﮐﻤﺎل ﺧﻮاﻫﺪ رﺳﺎﻧﯿﺪ. ای ﺧﺪاوﻧﺪ، رﺣﻤﺖ ﺗﻮ ﺗﺎ اﺑﺪاﻵﺑﺎد اﺳﺖ. ﮐﺎرﻫﺎی
دﺳﺖ ﺧﻮﯾﺶ را ﺗﺮک ﻣﻨﻤﺎ.
ﺑﺮای ﺳﺎﻻر ﻣﻐﻨﯿﺎن. ﻣﺰﻣﻮر داود
931
ای ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﺮا آزﻣﻮده و ﺷﻨﺎﺧﺘﻪای. 2ﺗﻮ ﻧﺸﺴﺘﻦ و ﺑﺮﺧﺎﺳﺘﻦ ﻣﺮا ﻣﯽداﻧﯽ و
ﻓﮑﺮﻫﺎی ﻣﺮا از دور ﻓﻬﻤﯿﺪهای. 3راه و ﺧﻮاﺑﮕﺎه ﻣﺮا ﺗﻔﺘﯿﺶ ﮐﺮدهای و ﻫﻤﻪ ﻃﺮﯾﻖﻫﺎی ﻣﺮا داﻧﺴﺘﻪای.
4زﯾﺮا ﮐﻪ ﺳﺨﻨﯽ ﺑﺮ زﺑﺎن ﻣﻦ ﻧﯿﺴﺖ، ﺟﺰ اﯾﻨﮑﻪ ﺗﻮ ای ﺧﺪاوﻧﺪ آن را ﺗﻤﺎﻣﺎ داﻧﺴﺘﻪای. 5از ﻋﻘﺐ و از
ﭘﯿﺶ ﻣﺮا اﺣﺎﻃﻪ ﮐﺮدهای و دﺳﺖ ﺧﻮﯾﺶ را ﺑﺮ ﻣﻦ ﻧﻬﺎدهای. 6اﯾﻦ ﮔﻮﻧﻪ ﻣﻌﺮﻓﺖ ﺑﺮاﯾﻢ زﯾﺎده ﻋﺠﯿﺐ
اﺳﺖ. و ﺑﻠﻨﺪ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺪان ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﻢ رﺳﯿﺪ.
7از روح ﺗﻮ ﮐﺠﺎ ﺑﺮوم؟ و از ﺣﻀﻮر ﺗﻮ ﮐﺠﺎ ﺑﮕﺮﯾﺰم؟ 8اﮔﺮ ﺑﻪ آﺳﻤﺎن ﺻﻌﻮد ﮐﻨﻢ، ﺗﻮ آﻧﺠﺎ
ﻫﺴﺘﯽ! و اﮔﺮ در ﻫﺎوﯾﻪ ﺑﺴﺘﺮ ﺑﮕﺴﺘﺮاﻧﻢ اﯾﻨﮏ ﺗﻮ آﻧﺠﺎ ﻫﺴﺘﯽ! 9اﮔﺮ ﺑﺎﻟﻬﺎی ﺳﺤﺮ را ﺑﮕﯿﺮم و در
اﻗﺼﺎی درﯾﺎ ﺳﺎﮐﻦ ﺷﻮم، 01در آﻧﺠﺎ ﻧﯿﺰ دﺳﺖ ﺗﻮ ﻣﺮا رﻫﺒﺮی ﺧﻮاﻫﺪ ﻧﻤﻮد و دﺳﺖ راﺳﺖ ﺗﻮ ﻣﺮا
ﺧﻮاﻫﺪ ﮔﺮﻓﺖ.
11و ﮔﻔﺘﻢ: »ﯾﻘﯿﻨﺎ ﺗﺎرﯾﮑﯽ ﻣﺮا ﺧﻮاﻫﺪ ﭘﻮﺷﺎﻧﯿﺪ.« ﮐﻪ در ﺣﺎل ﺷﺐ ﮔﺮداﮔﺮد ﻣﻦ روﺷﻨﺎﯾﯽ
ﮔﺮدﯾﺪ. 21ﺗﺎرﯾﮑﯽ ﻧﯿﺰ ﻧﺰد ﺗﻮ ﺗﺎرﯾﮏ ﻧﯿﺴﺖ و ﺷﺐ ﻣﺜﻞ روز روﺷﻦ اﺳﺖ و ﺗﺎرﯾﮑﯽ و روﺷﻨﺎﯾﯽ ﯾﮑﯽ
اﺳﺖ. 31زﯾﺮا ﮐﻪ ﺗﻮ ﺑﺮ دل ﻣﻦ ﻣﺎﻟﮏ ﻫﺴﺘﯽ؛ ﻣﺮا در رﺣﻢ ﻣﺎدرم ﻧﻘﺶ ﺑﺴﺘﯽ. 41ﺗﻮ را ﺣﻤﺪ ﺧﻮاﻫﻢ
ﮔﻔﺖ زﯾﺮا ﮐﻪ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻣﻬﯿﺐ و ﻋﺠﯿﺐ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪهام. ﮐﺎرﻫﺎی ﺗﻮ ﻋﺠﯿﺐ اﺳﺖ و ﺟﺎن ﻣﻦ اﯾﻦ را
ﻧﯿﮑﻮ ﻣﯽداﻧﺪ. 51اﺳﺘﺨﻮاﻧﻬﺎﯾﻢ از ﺗﻮ ﭘﻨﻬﺎن ﻧﺒﻮد وﻗﺘﯽ ﮐﻪ در ﻧﻬﺎن ﺳﺎﺧﺘﻪ ﻣﯽﺷﺪم و در اﺳﻔﻞ زﻣﯿﻦ
ﻧﻘﺸﺒﻨﺪی ﻣﯽﮔﺸﺘﻢ. 61ﭼﺸﻤﺎن ﺗﻮ ﺟﻨﯿﻦ ﻣﺮا دﯾﺪه اﺳﺖ و در دﻓﺘﺮ ﺗﻮ ﻫﻤﻪ اﻋﻀﺎی ﻣﻦ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪه،
در روزﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﻣﯽﺷﺪ، وﻗﺘﯽ ﮐﻪ ﯾﮑﯽ از آﻧﻬﺎ وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺖ.
ﮐﺘﺎب ﻣﺰاﻣﯿﺮ / ﻓﺼﻞ ﺻﺪ و ﺳﯽ و ﻧﻬﻢ
709