FCHD OPVBIBLE | Seite 894
ط
56ﺑﺎ ﺑﻨﺪه ﺧﻮد اﺣﺴﺎن ﻧﻤﻮدی، ای ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﻮاﻓﻖ ﮐﻼم ﺧﻮﯾﺶ. 66ﺧﺮدﻣﻨﺪی ﻧﯿﮑﻮ و ﻣﻌﺮﻓﺖ
را ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﯿﺎﻣﻮز زﯾﺮا ﮐﻪ ﺑﻪ اواﻣﺮ ﺗﻮ اﯾﻤﺎن آوردم. 76ﻗﺒﻞ از آﻧﮑﻪ ﻣﺼﯿﺒﺖ را ﺑﺒﯿﻨﻢ ﻣﻦ ﮔﻤﺮاه ﺷﺪم
ﻟﯿﮑﻦ اﻵن ﮐﻼم ﺗﻮ را ﻧﮕﺎه داﺷﺘﻢ. 86ﺗﻮ ﻧﯿﮑﻮ ﻫﺴﺘﯽ و ﻧﯿﮑﻮﯾﯽ ﻣﯽﮐﻨﯽ. ﻓﺮاﯾﺾ ﺧﻮد را ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﯿﺎﻣﻮز.
96ﻣﺘﮑﺒﺮان ﺑﺮ ﻣﻦ دروغ ﺑﺴﺘﻨﺪ. و اﻣﺎ ﻣﻦ ﺑﻪ ﺗﻤﺎﻣﯽ دل وﺻﺎﯾﺎی ﺗﻮ را ﻧﮕﺎه داﺷﺘﻢ. 07دل اﯾﺸﺎن ﻣﺜﻞ
ﭘﯿﻪ ﻓﺮﺑﻪ اﺳﺖ. و اﻣﺎ ﻣﻦ در ﺷﺮﯾﻌﺖ ﺗﻮ ﺗﻠﺬذ ﻣﯽﯾﺎﺑﻢ. 17ﻣﺮا ﻧﯿﮑﻮ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺼﯿﺒﺖ را دﯾﺪم، ﺗﺎ
ﻓﺮاﯾﺾ ﺗﻮ را ﺑﯿﺎﻣﻮزم. 27ﺷﺮﯾﻌﺖ دﻫﺎن ﺗﻮ ﺑﺮای ﻣﻦ ﺑﻬﺘﺮ اﺳﺖ از ﻫﺰاران ﻃﻼ و ﻧﻘﺮه.
ی
37دﺳﺘﻬﺎی ﺗﻮ ﻣﺮا ﺳﺎﺧﺘﻪ و آﻓﺮﯾﺪه اﺳﺖ. ﻣﺮا ﻓﻬﯿﻢ ﮔﺮدان ﺗﺎ اواﻣﺮ ﺗﻮ را ﺑﯿﺎﻣﻮزم.
47ﺗﺮﺳﻨﺪﮔﺎن ﺗﻮ ﭼﻮن ﻣﺮا ﺑﯿﻨﻨﺪ ﺷﺎدﻣﺎن ﮔﺮدﻧﺪ زﯾﺮا ﺑﻪ ﮐﻼم ﺗﻮ اﻣﯿﺪوار ﻫﺴﺘﻢ. 57ای ﺧﺪاوﻧﺪ
داﻧﺴﺘﻪام ﮐﻪ داورﯾﻬﺎی ﺗﻮ ﻋﺪل اﺳﺖ، و ﺑﺮ ﺣﻖ ﻣﺮا ﻣﺼﯿﺒﺖ دادهای. 67ﭘﺲ رﺣﻤﺖ ﺗﻮ ﺑﺮای ﺗﺴﻠﯽ
ﻣﻦ ﺑﺸﻮد، ﻣﻮاﻓﻖ ﮐﻼم ﺗﻮ ﺑﺎ ﺑﻨﺪه ﺧﻮﯾﺶ. 77رﺣﻤﺖﻫﺎی ﺗﻮ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﺮﺳﺪ ﺗﺎ زﻧﺪه ﺷﻮم زﯾﺮا ﮐﻪ
ﺷﺮﯾﻌﺖ ﺗﻮ ﺗﻠﺬذ ﻣﻦ اﺳﺖ. 87ﻣﺘﮑﺒﺮان ﺧﺠﻞ ﺷﻮﻧﺪ زﯾﺮا ﺑﻪ دروغ ﻣﺮا اذﯾﺖ رﺳﺎﻧﯿﺪﻧﺪ. و اﻣﺎ ﻣﻦ در
وﺻﺎﯾﺎی ﺗﻮ ﺗﻔﮑﺮ ﻣﯽﮐﻨﻢ. 97ﺗﺮﺳﻨﺪﮔﺎن ﺗﻮ ﺑﻪ ﻣﻦ رﺟﻮع ﮐﻨﻨﺪ و آﻧﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺷﻬﺎدات ﺗﻮ را ﻣﯽداﻧﻨﺪ.
08دل ﻣﻦ در ﻓﺮاﯾﺾ ﺗﻮ ﮐﺎﻣﻞ ﺷﻮد، ﺗﺎ ﺧﺠﻞ ﻧﺸﻮم.
ک
18ﺟﺎن ﻣﻦ ﺑﺮای ﻧﺠﺎت ﺗﻮ ﮐﺎﻫﯿﺪه ﻣﯽﺷﻮد. ﻟﯿﮑﻦ ﺑﻪ ﮐﻼم ﺗﻮ اﻣﯿﺪوار ﻫﺴﺘﻢ. 28ﭼﺸﻤﺎن ﻣﻦ
ﺑﺮای ﮐﻼم ﺗﻮ ﺗﺎر ﮔﺮدﯾﺪه اﺳﺖ و ﻣﯽﮔﻮﯾﻢ ﮐﯽ ﻣﺮا ﺗﺴﻠﯽ ﺧﻮاﻫﯽ داد. 38زﯾﺮا ﮐﻪ ﻣﺜﻞ ﻣﺸﮏ در دود
ﮔﺮدﯾﺪهام. ﻟﯿﮑﻦ ﻓﺮاﯾﺾ ﺗﻮ را ﻓﺮاﻣﻮش ﻧﮑﺮدهام. 48ﭼﻨﺪ اﺳﺖ روزﻫﺎی ﺑﻨﺪه ﺗﻮ؟ و ﮐﯽ ﺑﺮ ﺟﻔﺎ
ﮐﻨﻨﺪﮔﺎﻧﻢ داوری ﺧﻮاﻫﯽ ﻧﻤﻮد؟ 58ﻣﺘﮑﺒﺮان ﺑﺮای ﻣﻦ ﺣﻔﺮهﻫﺎ زدﻧﺪ زﯾﺮا ﮐﻪ ﻣﻮاﻓﻖ ﺷﺮﯾﻌﺖ ﺗﻮ
ﻧﯿﺴﺘﻨﺪ. 68ﺗﻤﺎﻣﯽ اواﻣﺮ ﺗﻮ اﻣﯿﻦ اﺳﺖ. ﺑﺮ ﻣﻦ ﻧﺎﺣﻖ ﺟﻔﺎ ﮐﺮدﻧﺪ. ﭘﺲ ﻣﺮا اﻣﺪاد ﻓﺮﻣﺎ. 78ﻧﺰدﯾﮏ ﺑﻮد
ﮐﻪ ﻣﺮا از زﻣﯿﻦ ﻧﺎﺑﻮد ﺳﺎزﻧﺪ. اﻣﺎ ﻣﻦ وﺻﺎﯾﺎی ﺗﻮ را ﺗﺮک ﻧﮑﺮدم. 88ﺑﻪ ﺣﺴﺐ رﺣﻤﺖ ﺧﻮد ﻣﺮا زﻧﺪه
ﺳﺎز ﺗﺎ ﺷﻬﺎدات دﻫﺎن ﺗﻮ را ﻧﮕﺎه دارم.
ﮐﺘﺎب ﻣﺰاﻣﯿﺮ / ﻓﺼﻞ ﺻﺪ و ﻧﻮزدﻫﻢ
498