FCHD OPVBIBLE | Seite 893
و
14ای ﺧﺪاوﻧﺪ رﺣﻤﻬﺎی ﺗﻮ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﺮﺳﺪ و ﻧﺠﺎت ﺗﻮ ﺑﻪ ﺣﺴﺐ ﮐﻼم ﺗﻮ. 24ﺗﺎ ﺑﺘﻮاﻧﻢ ﻣﻼﻣﺖ
ﮐﻨﻨﺪه ﺧﻮد را ﺟﻮاب دﻫﻢ زﯾﺮا ﺑﺮ ﮐﻼم ﺗﻮ ﺗﻮﮐﻞ دارم. 34و ﮐﻼم راﺳﺘﯽ را از دﻫﺎﻧﻢ ﺑﺎﻟﮑﻞ ﻣﮕﯿﺮ زﯾﺮا
ﮐﻪ ﺑﻪ داورﯾﻬﺎی ﺗﻮ اﻣﯿﺪوارم 44و ﺷﺮﯾﻌﺖ ﺗﻮ را داﺋﻤﺎ ﻧﮕﺎه ﺧﻮاﻫﻢ داﺷﺖ ﺗﺎ اﺑﺪاﻵﺑﺎد، 54و ﺑﻪ آزادی
راه ﺧﻮاﻫﻢ رﻓﺖ زﯾﺮا ﮐﻪ وﺻﺎﯾﺎی ﺗﻮ را ﻃﻠﺒﯿﺪهام. 64و در ﺷﻬﺎدات ﺗﻮ ﺑﻪ ﺣﻀﻮر ﭘﺎدﺷﺎﻫﺎن ﺳﺨﻦ
ﺧﻮاﻫﻢ ﮔﻔﺖ و ﺧﺠﻞ ﻧﺨﻮاﻫﻢ ﺷﺪ، 74و از وﺻﺎﯾﺎی ﺗﻮ ﺗﻠﺬذ ﺧﻮاﻫﻢ ﯾﺎﻓﺖ ﮐﻪ آﻧﻬﺎ را دوﺳﺖ ﻣﯽدارم؛
84و دﺳﺘﻬﺎی ﺧﻮد را ﺑﻪ اواﻣﺮ ﺗﻮ ﮐﻪ دوﺳﺖ ﻣﯽدارم ﺑﺮ ﺧﻮاﻫﻢ اﻓﺮاﺷﺖ و در ﻓﺮاﯾﺾ ﺗﻮ ﺗﻔﮑﺮ ﺧﻮاﻫﻢ
ﻧﻤﻮد.
ز
94ﮐﻼم ﺧﻮد را ﺑﺎ ﺑﻨﺪه ﺧﻮﯾﺶ ﺑﻪ ﯾﺎد آور ﮐﻪ ﻣﺮا ﺑﺮ آن اﻣﯿﺪوار ﮔﺮداﻧﯿﺪی. 05اﯾﻦ در
ﻣﺼﯿﺒﺘﻢ ﺗﺴﻠﯽ ﻣﻦ اﺳﺖ زﯾﺮا ﻗﻮل ﺗﻮ ﻣﺮا زﻧﺪه ﺳﺎﺧﺖ. 15ﻣﺘﮑﺒﺮان ﻣﺮا ﺑﺴﯿﺎر اﺳﺘﻬﺰا ﮐﺮدﻧﺪ، ﻟﯿﮑﻦ از
ﺷﺮﯾﻌﺖ ﺗﻮ رو ﻧﮕﺮداﻧﯿﺪم. 25ای ﺧﺪاوﻧﺪ داورﯾﻬﺎی ﺗﻮ را از ﻗﺪﯾﻢ ﺑﻪ ﯾﺎد آوردم و ﺧﻮﯾﺸﺘﻦ را ﺗﺴﻠﯽ
دادم. 35ﺣﺪت ﺧﺸﻢ ﻣﺮا در ﮔﺮﻓﺘﻪ اﺳﺖ، ﺑﻪ ﺳﺒﺐ ﺷﺮﯾﺮاﻧﯽ ﮐﻪ ﺷﺮﯾﻌﺖ ﺗﻮ را ﺗﺮک ﮐﺮدهاﻧﺪ.
45ﻓﺮاﯾﺾ ﺗﻮ ﺳﺮودﻫﺎی ﻣﻦ ﮔﺮدﯾﺪ، در ﺧﺎﻧﻪ ﻏﺮﺑﺖ ﻣﻦ. 55ای ﺧﺪاوﻧﺪ ﻧﺎم ﺗﻮ را در ﺷﺐ ﺑﻪ ﯾﺎد
آوردم و ﺷﺮﯾﻌﺖ ﺗﻮ را ﻧﮕﺎه داﺷﺘﻢ. 65اﯾﻦ ﺑﻬﺮه ﻣﻦ ﮔﺮدﯾﺪ، زﯾﺮا ﮐﻪ وﺻﺎﯾﺎی ﺗﻮ را ﻧﮕﺎه داﺷﺘﻢ.
ح
75ﺧﺪاوﻧﺪ ﻧﺼﯿﺐ ﻣﻦ اﺳﺖ. ﮔﻔﺘﻢ ﮐﻪ ﮐﻼم ﺗﻮ را ﻧﮕﺎه ﺧﻮاﻫﻢ داﺷﺖ. 85رﺿﺎﻣﻨﺪی ﺗﻮ را ﺑﻪ
ﺗﻤﺎﻣﯽ دل ﺧﻮد ﻃﻠﺒﯿﺪم. ﺑﻪ ﺣﺴﺐ ﮐﻼم ﺧﻮد ﺑﺮ ﻣﻦ رﺣﻢ ﻓﺮﻣﺎ. 95در راﻫﻬﺎی ﺧﻮد ﺗﻔﮑﺮ ﮐﺮدم و
ﭘﺎﯾﻬﺎی ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺷﻬﺎدات ﺗﻮ ﻣﺎﯾﻞ ﺳﺎﺧﺘﻢ. 06ﺷﺘﺎﺑﯿﺪم و درﻧﮓ ﻧﮑﺮدم ﺗ