ﻫﺎرون را ﮐﻪ ﺑﺮﮔﺰﯾﺪه ﺑﻮد. 72ﮐﻠﻤﺎت و آﯾﺎت او را در ﻣﯿﺎن اﯾﺸﺎن اﻗﺎﻣﻪ ﮐﺮدﻧﺪ و ﻋﺠﺎﯾﺐ او را در
زﻣﯿﻦ ﺣﺎم. 82ﻇﻠﻤﺖ را ﻓﺮﺳﺘﺎد ﮐﻪ ﺗﺎرﯾﮏ ﮔﺮدﯾﺪ. ﭘﺲ ﺑﻪ ﮐﻼم او ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﻧﻮرزﯾﺪﻧﺪ. 92آﺑﻬﺎی
اﯾﺸﺎن را ﺑﻪ ﺧﻮن ﻣﺒﺪل ﺳﺎﺧﺖ و ﻣﺎﻫﯿﺎن اﯾﺸﺎن را ﻣﯽراﻧﯿﺪ. 03زﻣﯿﻦ اﯾﺸﺎن ﻏﻮﮐﻬﺎ را ﺑﻪ ازدﺣﺎم ﭘﯿﺪا
ﻧﻤﻮد، ﺣﺘﯽ در ﺣﺮﻣﻬﺎی ﭘﺎدﺷﺎﻫﺎن اﯾﺸﺎن.
13او ﮔﻔﺖ و اﻧﻮاع ﻣﮕﺴﻬﺎ ﭘﺪﯾﺪ آﻣﺪ و ﭘﺸﻪﻫﺎ در ﻫﻤﻪ ﺣﺪود اﯾﺸﺎن. 23ﺗﮕﺮگ را ﺑﻪ ﻋﻮض
ﺑﺎران ﺑﺎراﻧﯿﺪ و آﺗﺶ ﻣﺸﺘﻌﻞ را در زﻣﯿﻦ اﯾﺸﺎن. 33ﻣﻮﻫﺎ و اﻧﺠﯿﺮﻫﺎی اﯾﺸﺎن را زد و درﺧﺘﺎن ﻣﺤﺎل
اﯾﺸﺎن را ﺑﺸﮑﺴﺖ. 43او ﮔﻔﺖ و ﻣﻠﺦ ﭘﺪﯾﺪ آﻣﺪ و ﮐﺮﻣﻬﺎ از ﺣﺪ ﺷﻤﺎره اﻓﺰون. 53و ﻫﺮ ﺳﻬﻢ را در
زﻣﯿﻦ اﯾﺸﺎن ﺑﺨﻮردﻧﺪ و ﻣﯿﻮهﻫﺎی زﻣﯿﻦ اﯾﺸﺎن را ﺧﻮردﻧﺪ. 63و ﺟﻤﯿﻊ ﻧﺨﺴﺖزادﮔﺎن را در زﻣﯿﻦ
اﯾﺸﺎن زد، اواﯾﻞ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻗﻮت اﯾﺸﺎن را. 73و اﯾﺸﺎن را ﺑﺎ ﻃﻼ و ﻧﻘﺮه ﺑﯿﺮون آورد ﮐﻪ در اﺳﺒﺎط اﯾﺸﺎن
ﯾﮑﯽ ﺿﻌﯿﻒ ﻧﺒﻮد. 83ﻣﺼﺮﯾﺎن از ﺑﯿﺮون رﻓﺘﻦ اﯾﺸﺎن ﺷﺎد ﺑﻮدﻧﺪ زﯾﺮا ﮐﻪ ﺧﻮف اﯾﺸﺎن ﺑﺮ آﻧﻬﺎ ﻣﺴﺘﻮﻟﯽ
ﮔﺮدﯾﺪه ﺑﻮد. 93اﺑﺮی ﺑﺮای ﭘﻮﺷﺶ ﮔﺴﺘﺮاﻧﯿﺪ و آﺗﺸﯽ ﮐﻪ ﺷﺎﻣﮕﺎه روﺷﻨﺎﯾﯽ دﻫﺪ. 04ﺳﺆال ﮐﺮدﻧﺪ ﭘﺲ
ﺳﻠﻮی ﺑﺮای اﯾﺸﺎن ﻓﺮﺳﺘﺎد و اﯾﺸﺎن را از ﻧﺎن آﺳﻤﺎن ﺳﯿﺮ ﮔﺮداﻧﯿﺪ. 14ﺻﺨﺮه را ﺑﺸﮑﺎﻓﺖ و آب
ﺟﺎری ﺷﺪ؛ در ﺟﺎﯾﻬﺎی ﺧﺸﮏ ﻣﺜﻞ ﻧﻬﺮ روان ﮔﺮدﯾﺪ. 24زﯾﺮا ﮐﻼم ﻣﻘﺪس ﺧﻮد را ﺑﻪ ﯾﺎد آورد و
ﺑﻨﺪه ﺧﻮﯾﺶ اﺑﺮاﻫﯿﻢ را. 34و ﻗﻮم ﺧﻮد را ﺑﺎ ﺷﺎدﻣﺎﻧﯽ ﺑﯿﺮون آورد و ﺑﺮﮔﺰﯾﺪﮔﺎن ﺧﻮﯾﺶ را ﺑﺎ ﺗﺮﻧﻢ.
44و زﻣﯿﻨﻬﺎی اﻣﺖﻫﺎ را ﺑﺪﯾﺸﺎن داد و زﺣﻤﺖ ﻗﻮمﻫﺎ را وارث ﺷﺪﻧﺪ. 54ﺗﺎ آﻧﮑﻪ ﻓﺮاﯾﺾ او را ﻧﮕﺎه
دارﻧﺪ و ﺷﺮﯾﻌﺖ او را ﺣﻔﻆ ﻧﻤﺎﯾﻨﺪ. ﻫﻠﻠﻮﯾﺎه!
601
ﻫﻠﻠﻮﯾﺎه! ﺧﺪاوﻧﺪ را ﺣﻤﺪ ﺑﮕﻮﯾﯿﺪ زﯾﺮا ﮐﻪ او ﻧﯿﮑﻮ اﺳﺖ و رﺣﻤﺖ او ﺗﺎ
اﺑﺪاﻵﺑﺎد! 2ﮐﯿﺴﺖ ﮐﻪ اﻋﻤﺎل ﻋﻈﯿﻢ ﺧﺪاوﻧﺪ را ﺑﮕﻮﯾﺪ و ﻫﻤﻪ ﺗﺴﺒﯿﺤﺎت او را ﺑﺸﻨﻮاﻧﺪ؟ 3ﺧﻮﺷﺎﺑﺤﺎل
آﻧﺎﻧﯽﮐﻪ اﻧﺼﺎف را ﻧﮕﺎه دارﻧﺪ و آن ﮐﻪ ﻋﺪاﻟﺖ را در ﻫﻤﻪ وﻗﺖ ﺑﻪ ﻋﻤﻞ آورد. 4ای ﺧﺪاوﻧﺪ ﻣﺮا ﯾﺎد
ﮐﻦ ﺑﻪ رﺿﺎﻣﻨﺪیﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻗﻮم ﺧﻮد ﻣﯽداری؛ و ﺑﻪ ﻧﺠﺎت ﺧﻮد از ﻣﻦ ﺗﻔﻘﺪ ﻧﻤﺎ. 5ﺗﺎ ﺳﻌﺎدت
ﺑﺮﮔﺰﯾﺪﮔﺎن ﺗﻮ را ﺑﺒﯿﻨﻢ و ﺑﻪ ﺷﺎدﻣﺎﻧﯽ ﻗﻮم ﺗﻮ ﻣﺴﺮور ﺷﻮم و ﺑﺎ ﻣﯿﺮاث ﺗﻮ ﻓﺨﺮ ﻧﻤﺎﯾﻢ.
6ﺑﺎ ﭘﺪران ﺧﻮد ﮔﻨﺎه ﻧﻤﻮدهاﯾﻢ و ﻋﺼﯿﺎن ورزﯾﺪه، ﺷﺮارت ﮐﺮدهاﯾﻢ. 7ﭘﺪران ﻣﺎ ﮐﺎرﻫﺎی ﻋﺠﯿﺐ
ﺗﻮ را در ﻣﺼﺮ ﻧﻔﻬﻤﯿﺪﻧﺪ و ﮐﺜﺮت رﺣﻤﺖ ﺗﻮ را ﺑﻪ ﯾﺎد ﻧﯿﺎوردﻧﺪ، ﺑﻠﮑﻪ ﻧﺰد درﯾﺎ ﯾﻌﻨﯽ ﺑﺤﺮ ﻗﻠﺰم ﻓﺘﻨﻪ
اﻧﮕﯿﺨﺘﻨﺪ. 8ﻟﯿﮑﻦ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ اﺳﻢ ﺧﻮد اﯾﺸﺎن را ﻧﺠﺎت داد ﺗﺎ ﺗﻮاﻧﺎﯾﯽ ﺧﻮد را اﻋﻼن ﻧﻤﺎﯾﺪ. 9و ﺑﺤﺮ ﻗﻠﺰم
ﮐﺘﺎب ﻣﺰاﻣﯿﺮ / ﻓﺼﻞ ﺻﺪ و ﺷﺸﻢ
188