344
ODYOLOJİ VE KLİNİK DEĞERLENDİRME
c-VEMP testi refleks arkından da anlaşılacağı üzere
sakkül, inferior vestibüler sinir ve alt beyin sapının fonksiyonunu değerlendirmektedir.
Oküler VEMP henüz klinik kullanımda c-Vemp kadar yaygınlaşmamıştır. O-VEMP yüksek şiddetli akustik
uyarana cevaben kontralateral ekstraoküler göz kaslarından elde edilen myojenik potansiyellerdir. Mevcut çalışmalar o-VEMP in eksitatuar bir potansiyel olduğu şeklindedir. Elde edilen miyojenik akitivitenin daha çok inferior oblik adeleye ait olduğu görüşü hakimdir. o-VEMP
in refleks arkı henüz net olarak tanımlanmış değildir.
Ancak miyojenik cevabın büyük oranda utrikül ve süperior vestibüler sinir cevabını yansıttığı düşünülmektedir.
VEMP testi de birçok vestibüler fonksiyon testi gibi
direkt tanı koydurucu olmaktan ziyade vestibüler sistemin fonksiyonları hakkında bilgi verir. Diğer testlere
göre en büyük avantajı vestibüler sistemin sınırlı bir bölgesine (otolit organlar, vestibüler sinir ve beyin sapı) spesifik olmasıdır.
VEMP cevaplarının en patognomonik olduğu hastalık süperior kanal dehisansıdır (SKD). SKD hastalarında
dehisans olan tarafta VEMP eşiklerinde anormal bir düşüş (<80 dN nHL) ve VEMP amplitüdünde sağlam tarafa
göre belirgin artış görülür.
Meniereli hastalarda VEMP cevapları hastalığın evresine göre değişkenlik gösterir. Hastaların yaklaşık %50
sinde VEMP cevaplarında asimetri izlenir. Meniere li
hastalarda intratimpanik gentamisin tedavisinin monitörizasyonunda da VEMP testi kullanıla