Yaşamanın En Ağır İspatı
Yazı
Gökhan Kırcılı
Yaşamını hiçe sayarken bir siyahi kız göle doğru eğilir ve atlamak
üzereyken gördüğü ilk yansımayı kendisi sanarak aslında hayatının tam
istediği gibi olduğunu anlar ama gerçeği bilmeden kendisine uzak bir
hayali sevgili yapar adeta... Ve anlaşılmaz bir hınçla göle atlar...
Gitme diyen birçok şarkı dinledim. Ama hiçbirinde yoktu sesi onun...
Gitmeye mecbur limanlarda gemi batırıyorum artık. Sol yanımda hissi,
yokluğunun... Yeniden deneyemem hayatı. Arta kalan ömrümün geçmiş
zamanlarda asılı kalmasını izleyerek yok sayamam benliğimi. Gelecek olan
her ne ise yavaşça kabullenmek için saydım, o gece kaldığım tüm
anıları.Bir boşluk kalbimde... Atamadığım, dolduramadığım yenisini
ekleyemediğim ve gittikçe verdiği acı yüzünden hayata bakamadığım
boşluk...Gökyüzü mavi... Yoktur aslında, hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktır.
Siyahi kız bir daha göle bakmayacak hiçbir zaman ters düz olmayacak
biriktirilen anılar bir daha dolaba sığmayacak ve gelecek olan yıldız için
gözyaşı döken bir sevgili olmayacak. Soğuk duvarlara yaslanmış bir çocuk
gibi bırakılacak tüm her şey.Gitme diye başlayan şarkılara inat mavi sanılan
gökyüzü kızıla boyanacak ve olmaması gereken her şey olarak tüm
benliğinle gidecektir sevgili...Oysa yaşamı renkli kılacak birçok şey varken
büyük
hüsranlara
hasret
kalmışçasına
insan
yalnızlığı
seçecektir.Gitme!Ömrümün son anını paylaşmak istediğim sevgili...Buğu
mahkûmu gözlerinle.Gitme!Aslında hikâye böyle olmayacaktı. Yola çıkan
sevgili, birkaç adım sonra dayanamayacak ve geri dönecekti onu bekleyen
yarım kalmışlıklara...Ama bekleyen yoktu bu sefer sevgiliyi, geri gidecek
bir yeri de. Böyle olmaması gerekiyordu.Onu bekleyen biri olacaktı.Şimdi
yalnız...Gitme!Yaşamını tek düz yaşayan birçok insan tanıyorum hayatta.
49