Gülümse
Yazı
Amine Yamaç
Hayatınızda sizi en çok mutlu eden şeyin ne olduğunu düşündünüz mü?
Eğer düşünmediyseniz, ben sizin yerinize düşündüm. Karşı çıkmazsanız eğer
fikrimi açıklamak isterim. Bana kalırsa “bir insanın mutluluğuna sebep olmak”
bizi en çok mutlu eden davranıştır. Bazen eski sokaklarda yürürken evlerin
camlarına kayar gözlerim. Çünkü bilirim illa ki camın birinde yaşlı bir teyze
vardır. Bu bana bir hediyedir. Hiçbir masrafı olmadan yorulmadan kendimi
mutlu etmem için bir fırsat. Teyzenin gözlerini yakalar ona gülümser ve uzun
bir süre el sallarım. Tabi teyzede yıllardır yolunu beklediği gurbetteki oğlu
gelmiş edasıyla bana gülümser ve el sallar. Orada kalmak ve sonsuza kadar el
sallamak isterim bazen. Çünkü mutluluk denen duygu başka hiçbir yerde bu
kadar kolay elde edilmez. Aslında hikâyemde ki alınması gereken öğüt
gülümseme cümlesinde saklı. Şimdi başka bir taraftan bakalım hikâyeye.
Eski bir sokakta gezintideyim. Ne biçim evler bunlar ya burada yaşanılır mı
diye canımı sıkarak yürüyorum. Evleri incelerken gözlerim yaşlı teyzenin
gözleri ile buluşuyor. Günlerdir bir insan ile konuşmamış teyze bana merhaba
dercesine gülümsüyor. Bende arkamı dönüp kime gülüyor bu kadın diyorum.
Aaaa arkam boş. Kadın bana gülüyor. Deli midir nedir, tanımam etmem ne
gülüyor bu kadın bana diyorum. Teyzeye ters bir bakış atıp yoluma hızlıca
devam ediyorum. Ya sende saçmalama böyle insanlar yok ki demeyin. Evet,
var ve sayıları oldukça fazla. Hayata sadece somurtmak, kızmak, kalp kırmak
için gelmiş bir kesim var. Verdiğim örnek bunun en basiti. Ama eminim ki
hepimizin hayatında bulunduğu ortamda asla bulunmak istemeyeceğimiz,
benim onları “kaba” diye tanımladığım insanlar vardır. Bu insanlar için hayat
çekilmez olur. Hani bazen olur ya hiçbir şeyden zevk almadığımız günler. İşte
onlar için hayat hep böyledir. Ne kışın karından haberleri vardır, ne baharın
çiçeğinden, ne meyvenin tadını alırlar ne de bir gülümsemenin sebebi
olmanın hazzını. Kansere bile şifa bulunduğu şu zamanda inanın bu hastalığın
şifası bulunamamıştır. en size haddim olmayarak bir reçete yazmak istiyorum.
41