44 ..................................................................................... İslam'da Şia
Zaten, Peygamber Efendimizin (s.a.a) rahatsız ol-
duğu günlerde vuku bulan birkaç hadise 16 dışında, bü-
tün durumlar ve vaziyetler, onların görüşünü doğrulu-
yor ve pekiştiriyordu. Ama beklediklerinin tam aksine,
Hz. Peygamber'in (s.a.a) vefatlarından sonra, henüz
mutahhar cesetleri defin edilmemişken, Ehl-i Beyt ve
sahabelerden bir kısmının defin, teçhiz ve yas hazırlığı
16- Hz. Muhammed (s.a.a) ölüm döşeğindeyken "Üsame b.
Zeyd" komutanlığında bir ordu hazırlayıp herkesin bu savaşa
katılmalarını ve Medine'den dışarı çıkmalarını ısrarla buyur-
dular. Ama Ebu Bekir ve Ömer'in de dahil olduğu bir grup, bu
emre muhalefet edip gitmekten kaçındılar. Bu olay, Hz. Pey-
gamberi (s.a.a) çok rahatsız etti ve O'nu incitti. (Şerh-i Nehc-ul
Belağa, İbn-i Ebi'l Hadid, Mısır baskısı, c.1, s.53.)
Resul-i Ekrem (s.a.a) vefatları sırasında buyurdular: "Ka-
lem ve mürekkep hazırlayın, sizin hidayet bulmanız ve dalale-
te düşmemeniz için bir mektup yazayım." Ömer, bu işe mani
olup "Peygamberin hastalığı artmış ve sayıklıyor." dedi.
(Taberi Tarihi, c.2, s.436. Sahih-i Buhari, c.3. Sahih-i Müslim,
c.5. El-Bidayet-u ven-Nihaye, c.5, s.227. Şerh-i Nehc-ul Belağa,
İbn-i Ebi'l Hadid, c.1, s.133.)
Bu olay, aynen birinci Halifenin ölüm döşeğinde olduğu
zaman da tekrarlandı. Halife, vasiyet esnasında sayıklaması-
na rağmen Ömer'in hilafetini hatırlayıp vasiyet etti. Hz. Pey-
gamber (s.a.a) masum ve şuuru yerinde olmasıyla, ona
"sayıklıyor" nisbeti veren Ömer, birinci halife sayıkladığı halde
ağzını açıp, bir tek kelime bile söz söylemedi. (Ravzat-üs Safa,
c.2, s.260.)