DE HANDSCHOEN.
Van alles bestaan gedenkschriften en beschrijvingen, ja zelfs een stamboom, want elke zaak, elk mensch wil boogen op zijne oudheid. Zou dan de handschoen zwijgen? Zou ook zij niet spreken, die zoo vele eeuwen der hand tot sieraad en bescher-ming was. Ofschoon niet zoo oud als de schoen, waaraan reeds in de vroegste tijden behoefde bestond, bezit toch de handschoen ook hare geschiedenis. Bij de oosterlingen vindt men haar niet: zij is geheel van Europeschen oorsprong, en verschijnt het eerst bij de Grieken ter bescherming van de hand bij den ar- beid. In de Odyssée lezen wij dat LAëRTES handschoenen aan-deed bij den tuinarbeid. Eerst beschouwde men het dragen daarvan als een groot bewijs van verwijfdheid, totdat de weelde het algemeen invoerde. In den eersten tijd waren zij gehecht aan de tunica en uit dezelfde stof gesneden, later vervaar- digde men ze uit andere stoffen, vooral ook uit leder ten ge-bruike bij huiselijke bezigheden; zelfs krijgslieden voorzagen er zich van ter bewaring tegen het vijandelijk geschut.
Hare geschiedenis treedt in de middeleeuwen een nieuw tijd-perk in. Het magtige keizerrijk viel, en uit zijne puinhoopen verhief zich het klooster- en ridderwezen. Dit laatste nam de handschoen aan als een symbool. Geen ridder toog ten strijde, noch verscheen in een tornooi zonder de hand bedekt te heb-ben met de lederen met ijzer bekleede handschoen, steeds gereed die zijnen tegenstander toe te werpen, of de hem toegeworpene op te nemen en daarmede te toonen dat hij den kamp aanvaardde. De handschoen was een teeken van stands-verhooging; zelfs de kerk nam dit aan en schreef den bisschop-pen het dragen daarvan bij de mis voor.
Reeds in de achtste en negende eeuw behoorden gestikte en met edelgesteenten bezette handschoenen tot den feestdosch van Koningen, vorsten of hooge geestelijken. Vreemd is het dat zij eerst in de dertiende eeuw tot het toilet der dames be-hoorden. Zij waren in den aanvang van linnen en reikten tot den elleboog; later droeg men ze gewerkt en eindelijk van leêr.
In den tijd van CATHARINA DE MÉDICIS werden de gewerkte