CONSTANCE CHORLEY.
XX.
Hoe kwam het dat de mededeeling van het besluit van oom VALLON het kleine gezelschap in zulk eene treurige stemming bragt, zoo zelfs dat de fijne lekkere oude ale nu flaauw en bitter smaakte en dat de gebakjes waarvoor jufvrouw STANDISH beroemd was nu zwaar waren? maar wat erger was, zij had zelfs invloed op het gevoel van medelijden en liefde voor de arme kleine vreemdelingen die aan hunne tafel zaten. Had hij het zoo onhandig voorgesteld? dit vroeg nu de goede man zich af; want eerbied voor zijns vrouws familie was een deel van zijne godsdienst, zoodat hij waarlijk innig bedroefd was over het al-gemeen misnoegen dat door zijne woorden veroorzaakt werd.
Helaas neen, er bestond eene reden waarvan de goede oom VALLON in zijne eenvoudigheid geen denkbeeld had. Eer was een geheim en wel het volgende: LEENTJE had bij de wekelijksche zondagsbezoeken der familie haren drie jaar jongeren neef altijd geleid en geholpen over de ruwe steenen op de plaats en verder in den tuin; dit zagen toen ter tijd de wederzijdsche moeders met genoegen en besloten daaruit dat het lot zeker bepaald had, dat die zaken eens in omgekeerde orde zouden plaats grijpen – dat KRIS dan LEENTJE steunen zou en haar langs de moeijelijke