De Gracieuse 1862 | Page 287

NIEUWE BOEKEN.

Kent gij reeds den nieuwen dichtbundel van onzen grooten N. BEETS “ver-strooide gedichten”? – Wij lazen het grootste gedeelte van den inhoud met waar genoegen en bevelen die lektuur onze lezeressen ten zeerste aan. Oorspronkelijke prozawerken zagen wij in den laatsten tijd niet: alles is vertaling uit het En- gelsch, Duitsch of Fransch. Gelukkig dat de meeste Engelsche romans óf goed zijn óf tamelijk onschadelijk als lektuur voor vrouwen of meisjes, (onder die tame- lijk onschadelijke rekenen wij de overdrevene en langwijlige, meenende dat wie een gezond verstand heeft en een helder hoofd zelfs met die feilen zal weten zijn voordeel te doen). Van L. MÜHLBACH lazen wij verscheiden romans met ge-noegen, vooral “Koningin Hortense.” De Fransche letterkunde levert tegenwoor-dig veel prullen of erger dan dat; wij zouden niet weten welke aan te bevelen en gelooven het veiligst te gaan als wij verwijzen naar de Revue de deux mondes, waarin gewoonlijk alleen stukken van goede, degelijke gehalte worden opgenomen. Niet zoo geheel nieuw, maar daarom toch niet zeer bekend, is de poëzy van HENRY MURGER uitgegeven onder den titel van “Nuits d’hiver”, waar-onder allerliefste, gevoelige dichtstukjes voorkomen: vooral zijne Chansons rus-tiques. Tot bewijs en aanbeveling strekke het volgende:

LE DIMANCHE MATIN

Le Samedi dit au Dimanche:

“Tout le village est endormi;

L’aiguille vers minuit se penche,

C’est maintenant ton tour, ami.

Moi, je suis las de ma journée,

Je veux aller dormir aussi;

Viens vite, ton heure est sonnée.”

Le Dimanche dit: “Me voici !”

Il s’éveille eu bâillant derrière

La nuit aux étincelles d’or,

Et frotte des mains sa paupière,

Et s’habille en bâillant encor.

Puis, quand il a fait sa toilette,

Pour aller lui donner l’éveil,

Il frappe à l’huis de la chambrette,

Où dort son ami le soleil.

en zoo vertelt MURGER voort en geeft u eene beschrijving van den Zondagmorgen