mantible
30. zenb.
2019urtarrila
ikaerrioxa
solasean
Izen-abizenak: Gorka Beobide
Aranguren
Jaioterria: Azpeitian, 1977ko
abenduaren 8an.
Gaztetatik eraikuntza eta saneamendu
enpresan lanean aritua, langabezia
aprobetxatu zuen bizitzan gustura
aritzen zen horretan lanean aritzeko
ikasketak osatzeko: Mendi gidaritza.
Mendi ertaineko kirol teknikaria,
Lautadan eta Laudion Oxigenoa
euskarari bezalako egitasmoetan
ikasketa amaierako jarduerak osatuta,
2014tik bizi da Logroñon antzeko
egitasmoak martxan jartzen Arabako
Errioxan.
Gaur egun, Mintzalagun eta
Gurasolagun egitasmoen koordinatzaile,
euskara eta pilota uztartuta umeei
pelota irakasten… Aurretik Kalean
bizi-bizi proiektuko arduradun, laster
Korrikako arduradun…
Nola, non jaso zenuen euskara? Noiz
hasi zinen euskara maitatzen?
Ama hizkuntza dut euskara eta
euskaraz bizi naiz. Debekatu eta galarazi
izanak euskarari erabileran eragin dion
galera ikusteak min egiten dit, eta
suspertze lanetan zeregin handia dagoela
ikusita aletxoa jarri nahi nuke nagoen lekuan
nagoela ere.
“Me duele ver las prohibiciones que ha
tenido el euskera y las dificultades que
se nos imponen, todavía hoy en día, a
los/as vascoparlantes, por lo que me
gustaría aportar mi granito de arena en
ese trabajo de recuperación”
Zein egoeratan ikusten duzu euskara
Arabako Errioxan?
Sekulako lana egin da Arabako Errioxan
azken 2-3 hamarkadetan ezagutzari
dagokionez, Ttiki-ttaka , Ika, ikastolak eta
kultur elkarteei esker, baina baratzean
bezala lan nekezaren ostean uzta biltzen
jakin behar da, bestela usteldu egiten da,
bildu eta probestu behar da, gozatu. Hau
da, ikasi duzun hori, dakizun hori erabili:
horrela mantenduko da euskara bizirik.
Zein dira hutsune nagusiak?
Erabilera da hutsune nagusia,
lotsagatik, ohitura ezagatik, kontzientzia
ezagatik, oso gutxi erabiltzen da euskara.
Zer egingo zenuke euskararen egoera
hobetzeko?
Aldeko diskriminazioaren aldekoa naiz,
baina hasteko legea betearaziko nuke:
administrazio eta arlo publikoan langileria
behartu euskara erabiltzera. Bestalde,
euskaraldia bezalako ekimenek horretan
lagun dezakete baina ezin da hamaika
egunetara mugatu.
Zer dira mintzalagun eta gurasolagun
bi hitzetan eta zer ekarri diote bertako
euskaltzaletasunari?
Mintzalagun ekimenean hizkuntza
ohiturak aldatzea da xedea, zailtasunak
dituzten euskal hiztunek euren jarioa lantzea,
erosotasuna bilatzea euskaraz aritzean.
Gurasolagunean berdin, familiako hizkuntza
ohituretan eragin, euskaraz ongi pasa,
gozatu nahi da.
“El proyecto Mintzalagun tiene como
objetivo que los participantes cojan la
costumbre de hablar en euskera entre
ellos/as, ayudar a los/as que tienen
dificultades a obtener más fluidez, a
sentirse cómodos/as al hablar en euskera”
Nola ikusten duzu euskararen
etorkizuna?
Galdu eta gero ohartzen gara galdu
dugunaren balioaz. Teknologiei eta beste
hizkuntzei eman diegun garrantziak itoko
du gure hizkuntza eta orduan falta!
“Cuando perdemos algo es cuando
nos hacemos conscientes de aquello
que hemos perdido. La importancia
que estamos dando a la tecnología y a
otros idiomas ahogará nuestro idioma y
entonces lo echaremos en falta”
Jende asko dago oraindik gure
inguruan euskaraz jakin nahi lukeela
esan baina ez dakiena: denbora falta,
zaila da, diru asko da… Zer esango
zenieke horiei?
Gure oinordekoek egingo dute, uste
du heldu askok eta zain geratzen gara.
Bide okerra da.
“Ya lo hablarán nuestros hijos/as,
piensan muchos; pero ha quedado
claro que ese camino es erróneo.
Tenemos que participar todos/as
en este proceso niños/as, jóvenes
y mayores. Al Everest también se
asciende paso a paso, con pasos
pequeños. Démoslos todos/as”
Aldatu jokabidea eta eragin, pauso
txikiekin egiten da Everesteko igoera ere.
Denbora eta diru faltak lana eta
dirua esan nahi dutenez, garbi dago
administrazioari dagokion hizkuntza
politikak norabidea aldatu behar duela.
Garrantzia handiagoa eman behar zaio
gure altxor preziatuari. Euskarari