Արմեն Մխեյան
ՔՈՂԱՐԿՎԱԾ ՃՇՄԱՐՏՈւԹՅՈւՆ
էլեկտոնային փոստարկղի հասցեն փոխված է ու գլխի ընկավ, թե
ինչու է Սարգիսն այն փոխել: Նամակի պատուհանում ավելացրեց մի
քանի բառ:
«Վթարի ենթարկվածը գյուղապետն է, հավանաբար նա արդեն
ողջ չէ»: Հենց նույն վայրկյանին էկրանի թիվը փոխվեց՝ դառնալով
99%:
Մեքենան սկսեց շարժվել, բայց հետ գնալն ու շրջադարձ անելը
այդքան էլ հեշտ չէր: Քիչ հեռու կանգնած ոստիկանության մայորը
նկատեց մեքենան ու շարժվեց դեպի իրենց: Նրան հետևեցին մյուս
երկու քաղաքացիական հագուստով անձիք:
―Նրանք մեզ նկատեցին, Սաք...
Անին սարսափած նայում էր մեկ էկրանին, մեկ մեքենային
մոտեցող անձանց:
Սարգիսը մի փոքր էլ ետ քշեց մեքենան, շրջադարձն անելու
համար հնարավորինս հեռանալով դիմացը կանգնած մեքենաներից:
―Դե, ավելի արագ... Գրողը տանի այս հիմար կապին:
Էկրանին հայտնվեց մեկ այլ փոքրիկ պատուհան՝ «Ուղարկել»:
Անին վայրկենապես սեղմեց կոճակն ու փակեց նոթբուքը,
տեսնելով ինչպես ոստիկանը ձեռքը մեկնեց՝ ապակին թակելու
համար:
Անին
իջեցրեց
կողապակին:
Մայորի
կողքին
կանգնած
տղամարդն առաջինը խոսեց.
―Անի Խաչատրյանը Դո՞ւք եք:
Անին միայն կարողացավ գլխով շարժում անել:
―Ազգայ