Περιττό επίσης να πώ ότι ο δάσκαλός μου, όπως ήταν απολύτως αναμενόμενο και φυσικό, με ξευτέλισε, αφού με το δικό του Citroen C2 VTS έκανε ένα ολόκληρο λεπτό λιγότερο από εμένα (09:30'')στις ίδιες συνθήκες.
Οι χερούκλες του ανθρώπου, η δική μου κουλαμάρα ή έστω απειρία, καθώς και ο συνδυασμός των δύο, αποτυπώνεται και στην ανόητη ερώτησή μου (ως συνοδηγού στο C2) «αν φοράει λάστιχα ημι-σληκς», ενώ ο άνθρωπος φορούσε λάστιχα πιο «πολιτικά» και από προδικτατορική συγκέντρωση της Ε.Φ.Ε.Ε. και απλώς εκμεταλλευόταν και το τελευταίο ιχνοστοιχείο πρόσφυσης.
Να πω λίγα λόγια και για το αμάξι, κυρίως να αποτίσω έναν σύντομο φόρο τιμής στην ΤΙΜΟΝΑΡΑ της 911 Carrera GTS.
To απολύτως ανώτερο, από πλευράς αίσθησης, πληροφορίας και διάδρασης (interaction ελληνηστί) τιμόνι, από αυτά που έχω πιάσει στα χέρια μου (ήτοι, κατά φθίνουσα κατάταξη: Carrera 2S, Mazda MX5 NBFL, Renault 21 1.7 του '87 χωρίς υποβοήθηση (ΝΑΙ!), Peugeot 106 Rallye, BMW M3 E46, Carrera4, BMW M3 E92, Skoda Octavia 4x4 [suspension-tuned], BMW 325 E92).
Η λίστα και η κατάταξη είναι προσωπική, για όση αξία μπορεί να έχει.
H αίσθηση στα χέρια σου αλλάζει με το που αλλάζει η υφή της ασφάλτου. Σε πολύ άγρια γαρμπιλωτή άσφαλτο (που συνήντησα πηγαίνοντας στο Ριγκ), μαζί με τα P Zero που βουίζουν σα σειρήνα αεροπορικού συναγερμού, συντονίζεται και βουίζει και η στεφάνη του τιμονιού.