Αφού έκατσε, οι σκέψεις πλημμύρισαν γι’ άλλη μια φορά το κεφάλι του. Αν αυτός έλεγε ψέματα; Αν ήταν παγίδα; Πώς μπορείς να εμπιστευτείς κάποιον που δεν τον ξέρεις; Αυτή ήταν η ανήσυχη μεριά του μυαλού του. Μα αν έλεγε την αλήθεια; Αν δεν προσπαθούσε αυτή τη φορά, δε θα είχε άλλη ευκαιρία. Κι αυτή ήταν η αισιόδοξη μεριά. Ο Χάιντ αναγκάστηκε να συμφωνήσει με την αισιόδοξη. Παγίδα ή όχι, ήταν η μόνη του ευκαιρία να ξαναφέρει την ελπίδα στη ζωή του. Δεν σκόπευε να την παρατήσει.
Κεφάλαιο 5ο
Την επόμενη κιόλας μέρα, ο Χάιντ βρήκε το τρένο που πήγαινε στις θερμές πηγές. Δεν μπορούσε να δαμάσει την ανησυχία του. Λόγω της πιθανότητας παγίδας; Λόγω του κινδύνου που μπορεί να υπήρχε; Δεν μπορούσε να καταλάβει. Όμως μέσα του, η αληθινή αιτία ήταν ο Νιβ. Από το μυαλό του τον έβγαλε το τρίξιμο των τροχών του τρένου, προαναγγέλλοντας την άφιξη στον προορισμό του. Μόλις κατέβηκε, κοίταξε τον μετά βίας ορατό ορίζοντα. Θα του έπαιρνε αρκετή ώρα να φτάσει. Τελικά, με την ψυχή στο στόμα έκανε το πρώτο βήμα. Κάθε λεπτό έμοιαζε με αιώνα. Μετά από ώρες, έφτασε στις θερμές πηγές που είχαν στερέψει. Ο χώρος ήταν άδειος. Ένας θρόνος υψωνόταν μέσα στην ομίχλη. Δίστασε να προχωρήσει. Εκτός απ’ όλα αυτά, σαν να υπήρχε μια περίεργη λάμψη κοντά στις πηγές. Ξαφνικά, ο αέρας δυνάμωσε τόσο πολύ, που τον έσπρωξε προς τα εκεί. Αιφνιδιασμένος, κοίταξε πίσω του και προσπάθησε να φύγει, αλλά η λάμψη που είδε είχε μετατραπεί σε ένα αόρατο τείχος. Άρχισε να το χτυπάει, μα δεν άλλαξε τίποτα. Από το πουθενά ακούστηκε μία φωνή. « Βρε, βρε … κοίτα ποιος αποφάσισε να εμφανιστεί!» « Ποιος είσαι;» είπε ο Χάιντ έντρομος, κοιτώντας παντού μανιωδώς. « Μα εγώ είμαι αυτός που ήθελες να βρεις τόσο καιρό ». « Δεν είσαι ο Νιβ ». Η ομίχλη καθάρισε. Στον θρόνο βρέθηκε να κάθεται κάποιος, πιθανόν από άλλο πλανήτη. « Όχι. Αλλά είμαι αυτός που τον πήρε. Αυτός που προοριζόσουν πάντα να γνωρίσεις ». Ο Χάιντ έμεινε άφωνος από την έκπληξη. « Πρέπει να είσαι πολύ μπερδεμένος. Άσε με να σου εξηγήσω ».
Κεφάλαιο 6ο
Ο Χάιντ, μη μπορώντας να πιστέψει αυτό που έβλεπε, άφησε τον άγνωστο να μιλήσει. « Εγώ », είπε κάνοντας μια δραματική παύση, « είμαι ο Λεονάρντο, ο βασιλιάς του πλανήτη Φαίδρα ».
29