β. ΔΗΜΗΤΡΑ ΓΚΟΥΝΤΕΛΙΤΣΑ
7ο Γυμνάσιο Χαϊδαρίου, Α1
ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΠΑΜΕ
Στο σπίτι μιλούσαμε λίγο Όχι γιατί δεν είχαμε τι να πούμε, Αλλά γιατί μάθαμε να ζούμε στη σιωπή.
Ο πατέρας γύριζε κουρασμένος, Η μητέρα χαμογελούσε από συνήθεια Κι εγώ μεγάλωνα ανάμεσα σε φράσεις Που έμεναν μισές.
Στο σχολείο έμαθα να γράφω εκθέσεις, Μα ποτέ κανείς δεν με έμαθε Να ζητώ βοήθεια Χωρίς να ντρέπομαι.
Ένα βράδυ ακούστηκε το ρολόι Να χτυπά πιο δυνατά από την καρδιά μου. Τότε κατάλαβα πως ο χρόνος Δεν περιμένει να γίνουμε έτοιμοι.
18