θέλει ανθρώπους παρόντες, καθαρές ματιές. Να κάνουμε τον δρόμο λίγο πιο φωτεινό, όχι για το χειροκρότημα, μα γιατί το μπορούμε εμείς εδώ.
Κι αν ρωτήσεις τι μπορεί στ’ αλήθεια να μας ενώσει, είναι η ευθύνη να μη φύγουμε όταν πονέσει. Γιατί αυτή η πόλη το ξέρουμε βαθιά γίνεται καλύτερη μόνο όταν χωρά εμάς ξανά.
17