OP 10 MAART WORD JE 80. HOE VOELT DAT?
Heel raar. Ik vind het echt iets vreemds. Toen ik 70 werd, dacht ik: wat een leeftijd. En toen zei ik tegen iedereen: als ik 80 word, geef ik weer een feestje. Maar eerlijk gezegd had ik helemaal niet het gevoel dat ik de 80 zou halen. Ik heb inmiddels ook een herseninfarct gehad, dus ik dacht echt: dat ga ik niet redden. Maar nu ziet het ernaar uit dat het toch gaat gebeuren. Ja, je weet het nooit, hè. Maar eigenlijk is er niets veranderd. Je leeft gewoon door. Ik denk ook niet zo aan die leeftijd. Alleen: nu moet ik het wel vieren. 'Prachtig 80'.
STA JE BEWUST STIL BIJ ZO'N MIJLPAAL, OF IS LEEFTIJD VOOR JOU MAAR EEN GETAL?
Ik weet het eigenlijk niet. Ik heb daar geen idee over. Het is leuk omdat je jezelf een beetje kunt vieren.
WORDT HET EEN GROOT FEEST?
Nou… ik ken zó vreselijk veel mensen die mij altijd uitnodigen. Dus ik dacht: laat ik ze nu eens allemaal tegelijk uitnodigen. Maar toen ik bezig was met de lijst, zat ik al op 350 man. Dat was niet de bedoeling. Dus toen moest ik gaan schrappen. En dat is het moeilijkste wat er is. Wie nodig je wel uit en wie niet? Voor je het weet heb je de één wel gevraagd en de ander niet. Dus ik moet goed opletten wat ik zeg. Schrappen is echt moeilijk. Ik zit nu op de 256 mensen.
STAAN AL DIE MENSEN ZO DICHT BIJ JE?
Als je geen partner hebt, heb je een warm hart voor veel mensen. Ik heb overal mensen die ik al mijn hele leven ken. Dat is toch leuk? Dat koester je ook.
EN DAT GROTE AANTAL MENSEN, KEN JE DIE ALLEMAAL AL ZO LANG?
De meeste wel. Ik heb de laatste jaren eigenlijk weinig nieuwe mensen leren kennen. Ja, in Frankrijk heb ik nieuwe vrienden gemaakt. Die komen ook allemaal. Met hen leef ik intensief samen; ik ben net nog met ze op wintersport geweest. Maar verder zijn het vooral mensen die ik al mijn hele leven ken. Ik ben blij dat ze er nog zijn. Sommigen vallen weg, ja. Dat gebeurt zomaar. Maar goed, het is uiteindelijk “maar” een verjaardag. Toch willen mensen hun verjaardag meestal wel vieren. Ik vind dat ook leuk.
BEN JE NIET BANG DAT MENSEN HET JE KWALIJK NEMEN ALS JE ZE NIET UITNODIGT?
Dat risico is er altijd. Mensen denken misschien: waarom die wel en ik niet? Dat maakt het lastig. Soms denk ik: dan kan ik beter niks organiseren. Want als je iets doet, krijg je commentaar van degenen die niet gevraagd zijn. Er zijn zelfs mensen die bellen: “Mag ik op je verjaardag komen?” Dan zeg ik: “Op 10 maart? Ja hoor, dan ben ik thuis.”
'PRACHTIG 80'