Gisteren Zaterdag 21 Februari is Koos Postema in alle rust overleden, in het bijzijn van zijn twee dochters, Judith en Ingrid. Hij werd 93 jaar. Met zijn heengaan verliest Nederland een markante verslaggever en presentator, maar bovenal verliezen twee dochters hun vader.
Twee jaar geleden moest
Na haar overlijden werd het stiller om hem heen. Niet dat hij het leven losliet, daarvoor was hij te nieuwsgierig, te betrokken bij de wereld. Als journalist had hij generaties Nederlanders geïnformeerd, als presentator bracht hij het nieuws met een kenmerkende kalmte en gezag. Zijn stem was voor velen vertrouwd, bijna huiselijk. Maar thuis, zonder Ineke, voelde het anders. De vrouw die hem vanaf zijn jonge jaren had gesteund, ontbrak bij elke herinnering die hij ophaalde.
Zijn dochters Judith en Ingrid werden in die periode zijn grootste steun. Samen haalden ze herinneringen op aan vakanties, aan de drukke redactiedagen waar hun vader soms laat thuiskwam. Ze zagen hoe het gemis van hun moeder hem tekende, maar ook hoe dankbaar hij was voor het lange leven dat ze samen hadden gedeeld.
Afgelopen zaterdag kwam er een vredig einde aan dat lange leven. In de vertrouwde nabijheid van zijn dochters blies Koos zijn laatste adem uit. Er was verdriet, vanzelfsprekend, maar ook berusting. Een leven van 93 jaar, rijk aan verhalen, liefde en toewijding, werd afgesloten zoals het geleefd was: in verbondenheid.
Koos Postema laat een nalatenschap na van journalistieke integriteit en warme menselijkheid. Maar misschien is zijn grootste erfenis wel het voorbeeld van een leven lang trouw aan zijn vak, aan zijn overtuigingen, en vooral aan de vrouw met wie hij sinds zijn achttiende zijn hart deelde.