สติ สร้างปาฏิหาริย์ | Page 56
62
กฤติยา อัศวเรืองชัย
สักครู่ก็ได้ยินเสียงลูกพูดว่า “มามี่...จะไปไหนครับ”
แต่เสียงพูดไม่ค่อยชัด อาจารย์ดใี จมากทีล่ กู ฟืน้ รีบบอกเพือ่ น
ว่าอย่าให้เขาหลับ พอถึงโรงพยาบาลก็เข้าห้องฉุกเฉินในทันที
แต่ลูกดูเหมือนอาการเริ่มดีขึ้นแล้ว จึงนอนอยู่โรงพยาบาลต่อ
เพื่อรอดูอาการ
ตอนเช้าหมอใหญ่มาถามอาการ อาจารย์จงึ เล่าเรือ่ งราว
ทัง้ หมดให้หมอฟัง และบอกว่าลูกคงแพ้ยาทีก่ นิ เข้าไปก่อนนอน
หมอฟังสักครู่แล้วถามอาจารย์ว่า
“ทัง้ ๆ ทีค่ ณ
ุ คิดและบอกหมอว่าลูกแพ้ยา ท�ำไมคุณจึง
เอาลูกขึ้นไหล่และตบหลังลูกตอนอยู่ในลิฟต์”
และหมอก็อธิบายให้ฟังต่อว่า “ลูกคุณไม่ได้แพ้ยา
อาการกระตุกบนเตียง คือการขาดอากาศในช่วงแรก คงเป็น
เพราะเด็ก