สติ สร้างปาฏิหาริย์ | Page 56

62 กฤติยา อัศวเรืองชัย สักครู่ก็ได้ยินเสียงลูกพูดว่า “มามี่...จะไปไหนครับ” แต่เสียงพูดไม่ค่อยชัด อาจารย์ดใี จมากทีล่ กู ฟืน้ รีบบอกเพือ่ น ว่าอย่าให้เขาหลับ พอถึงโรงพยาบาลก็เข้าห้องฉุกเฉินในทันที แต่ลูกดูเหมือนอาการเริ่มดีขึ้นแล้ว จึงนอนอยู่โรงพยาบาลต่อ เพื่อรอดูอาการ ตอนเช้าหมอใหญ่มาถามอาการ อาจารย์จงึ เล่าเรือ่ งราว ทัง้ หมดให้หมอฟัง และบอกว่าลูกคงแพ้ยาทีก่ นิ เข้าไปก่อนนอน หมอฟังสักครู่แล้วถามอาจารย์ว่า “ทัง้  ๆ ทีค่ ณ ุ คิดและบอกหมอว่าลูกแพ้ยา ท�ำไมคุณจึง เอาลูกขึ้นไหล่และตบหลังลูกตอนอยู่ในลิฟต์” และหมอก็อธิบายให้ฟังต่อว่า “ลูกคุณไม่ได้แพ้ยา อาการกระตุกบนเตียง คือการขาดอากาศในช่วงแรก คงเป็น เพราะเด็ก