5
9 و محب�ت خدا به ما ظهور شده است به اينكه خدا پسر يگانة خود را به جهان فرستاده است تا به وي زيست نماييم.
10 و محب�ت در همين است ، نه آنكه ما خدا را محب�ت نموديم ، بلكه اينكه او ما را محب�ت نمود و پسر خود فرستاد تا ك ّفارة ما شود.
11 اي حبيبيان ، اگر خدا با ما چنين محب�ت نمود ، ما نيز مي بايد يكديگر را محب�ت نماييم.
12 كسي هرگز خدا را نديد ؛ اگر يكديگر را محب�ت نماييم ، خدا در ما ساكن است و محب�ت او در ما كامل شده است.
13 از اين مي دانيم كه در وي ساكنيم و او در ما زيرا كه از روح خود به ما داده است. 14 و ما ديده ايم و شهادت مي دهيم كه پدر پسر فرستاد تا نجات دهندة جهان بشود.
15 هر كه اقرار مي كند كه عيسي پسر خداست ، خدا در وي ساكن است و او در خدا. 16 و ما دانسته و باور كرده ايم آن محب�تي را كه خدا با ما نموده است. خدا محب�ت است و هر كه در محب�ت ساكن است در خدا ساكن است و خدا در وي.
17 محب�ت در همين در ما كامل شده است تا در روز جزا ما را دلاوري باشد ، زيرا چنانكه او هست ما نيز در اين جهان هستيم. 18 در محب�ت خوف نيست بلكه محب�ت� كامل خوف را بيرون مي اندازد ؛ زيرا خوف عذاب دارد و كسي كه خوف دارد ، در محب�ت كامل نشده است.
19 ما او را محب�ت مي نماييم زيرا كه او او�ل ما را محب�ت نمود. 20 اگر كسي گويد كه خدا را محب�ت مي نمايم و از برادر خود نفرت كند ، دروغگوست ، زيرا كسي كه برادري را كه ديده است محب�ت ننمايد ، چگونه ممكن است خدايي را كه نديده است محب�ت نمايد ؟
21 و اين حكم را از وي يافته ايم كه هر كه خدا را محب�ت مي نمايد ، برادر خود را نيز محب�ت بنمايد.
1 هر كه ايمان دارد كه عيسي مسيح است ، از خدا مولود شده است ؛ و هر كه والد را محب�ت مي نمايد ، مولود او را نيز محب�ت مي نمايد. 2 از اين مي دانيم كه فرزندان خدا را محب�ت مي نماييم ، چون خدا را محب�ت مي نماييم و احكام او را بجا مي آوريم.
3 زيرا همين است محب�ت خدا كه احكام او را نگاه داريم و احكام او گران نيست. 4 زيرا آنچه از خدا مولود شده است ، بر دنيا غلبه مي يابد ؛ و غلبه اي كه دنيا را مغلوب ساخته است ، ايمان ماست. 5 كيست آنكه بر دنيا غلبه يابد ؟ جز آنكه ايمان دارد كه عيسي پسر خداست.
6 همين است او كه به آب و خون آمد يعني عيسي مسيح. نه به آب فقط بلكه به آب و خون و روح است آنكه شهادت مي دهد ، زيرا كه روح ح �ق است. 7 زيرا سه هستند كه شهادت مي دهند ،
8 يعني روح و آب و خون ؛ و اين سه يك هستند.
9 اگر شهادت انسان را قبول كنيم ، شهادت خدا كه دربارة پسر خود شهادت داده است.
10 آنكه به پسر خدا ايمان آورد ، در خود شهادت دارد و آنكه به خدا ايمان نياورد ، او را دروغگو شمرده است ، زيرا به شهادتي كه خدا دربارة پسر خود داده است ، ايمان نياورده است.
11 و آن شهادت اين است كه خدا حيات جاوداني به ما داده است و اين حيات ، در پسر اوست.
12 آنكه پسر را دارد حيات را دارد و آنكه پسر خدا را ندارد ، حيات را نيافته است.
13 اين را نوشتم به شما كه به اسم پسر خدا ايمان آورده ايد تا بدانيد كه حيات جاوداني را داريد و تا به اس ِم پسر خدا ايمان بياوريد. 14 و اين است آن دليري كه نزد وي داريم كه هر چه برحسب ارادة او سؤال نماييم ، ما را مي شنود.
15 و اگر دانيم كه هر چه سؤال كنيم ما را مي شنود ، پس مي دانيم كه آنچه از او درخواست كنيم مي يابيم. 16 اگر كسي برادر خود را بيند كه گناهي را كه منتهي به موت نباشد مي كند ، دعا بكند و او را حيات خواهد بخشيد ، به هر كه گناهي منتهي به موت نكرده باشد. گناهي منتهي به موت هست ؛ بجهت آن نمي گويم كه دعا بايد كرد.
17 هر ناراستي گناه است ، ولي گناهي هست كه منتهي به موت نيست.
18 و مي دانيم كه هر كه از خدا مولود شده است ، گناه نمي كند بلكه كسي كه از خدا تول ّد يافت ، خود را نگاه مي دارد و آن شرير او را لمس نمي كند. 19 و مي دانيم كه از خدا هستيم و تمام دنيا در شرير خوابيده است. 20 ام�ا آگاه هستيم كه پسر خدا آمده است و به ما بصيرت داده است تا حق� را بشناسيم و در حق� يعني در پسر او عيسي مسيح هستيم. اوست خداي حق� و حيات جاوداني.
21 اي فرزندان ، خود را از بتها نگاه داريد. آمين.
977