24 و ه� ُّلوحيش و ف� ْل حا و ُشو�بيق.
25 و ر�ح�وم و ح� َش مبنا و م�ع�سيا.
26 و َاخ�ي�ا و حانان و عانان.
27 و م� ُّلوك و حاريم و ب� ْغنه.
28 و ساير قوم و كاهنان و لاويان و دربانان و مغ ّنيان و َنت�نينم و همة كساني كه خويشتن را از اهالي كشورها به تورات خدا جدا ساخته بودند با زنان و پسران و دختران خود و همة صاحبان معرفت و فطانت ،
29 به برادران و بزرگان خويش ملصق شدند و لعنت و قسم بر خود نهادند كه به تورات خدا كه به واسطة موسي بندة خدا داده شده بود ، سلوك نمايند و تمامي اوامر يهوه خداوند ما و احكام و فرايض او را نگاه دارند و به عمل آوردند ،
30 و اينكه دختران خود را به اهل زمين ندهيم و دختران ايشان را براي پسران خود نگيريم.
31 و اگر اهل زمين در روز س�ب�ت ، متاع يا هرگونه آذوقه به جهت فروختن بياورند ، آنها را از ايشان در روز س�ب�ت و روزهاي مقد�س نخريم و حاصل سال هفتمين و مطالبة هر قرض را ترك نماييم.
32 و بر خود فرايض قرار داديم كه يك ثلث مثقال در هر سال ، بر خويشتن لازم دانيم به جهت خدمت خانة خداي ما ،
33 براي نان ت َق ْد�م�ه و هدية آردي دايمي و قرباني سوختني دايمي در س�ب�ت ها و مواسم و به جهت موقوفات و قرباني هاي گناه تا ك ّفاره به جهت اسرائيل بشود و براي تمامي كارهاي خانة خداي ما ،
34 و ما كاهنان و لاويان و قوم ، قرعه براي هدية هيزم انداختيم ، تا آن را به خانة خداي خود برحسب خاندانهاي آباي خويش ، هر سال به وقتهاي مع�ين بياوريم تا بر مذبح يهوه خداي ما موافق آنچه در تورات نوشته است سوخته شود ؛
35 و تا آنكه نوبرهاي زمين خود و نوبرهاي همة ميوة هر گونه درخت را سال به سال خانة خداوند بياوريم ؛ 36 و تا اينكه نخست زاده هاي پسران و حيوانات خود را موافق آنچه در تورات نوشته است و نخست زاده هاي گاوان و گوسفندان خود را به خانة خداي خويش ، براي كاهناني كه در خانة خداي ما خدمت مي كنند بياوريم.
37 و نيز خمير خود را و هداياي افراشتني خويش را و ميوة هر گونه درخت و عصير انگور و روغن زيتون را براي كاهنان به حجره هاي خانة خداي خود و ع�شر زمين خويش را به جهت لاويان بياوريم ، زيرا كه لاويان عشر را درجميع شهرهاي زراعتي ما مي گيرند.
38 و هنگامي كه لاويان عشر مي گيرند ، كاهني از پسران هارون همراه ايشان باشد و لاويان عشر عشرها را به خانة خداي ما به حجره ها بيت المال بياورند.
11
39 زيرا كه بني اسرائيل و بني لاوي هداياي افراشتي غل ّه و عصير انگور و روغن زيتون را به حجره ها مي بايست بياوردند ، جايي كه آلات قدس و كاهناني كه خدمت مي كنند و دربانان و م ّغنيان حاضر مي باشند. پس خانة خداي خود را ترك نخواهيم كرد.
1 و سروران قوم در اورشليم ساكن شدند و ساير قومها قرعه انداختند تا از هر ده نفر يك نفر را به شهر مقد�س ، براي سكونت بياورند و ُنه نفر باقي ، در شهرهاي ديگر ساكن شوند.
2 و قوم ، همة كساني را كه به خوشي دل براي سكونت در اورشليم حاضر شدند ، مبارك خواندند.
3 و اينانند سروران ب�لداني كه در اورشليم ساكن شدند ، ساير اسرائيليان و كاهنان و لاويان و َنبيني�م و پسران بندگان سليمان ، هركس در ملك شهر خود ، در شهرهاي يهودا ساكن شدند.
فار�ص.
4 پس در اورشليم ، بعضي از بني يهودا و بني بنيامين س�كني گرفتند. و اما از بني يهودا ، ع�نايا ابن ع� ّزيا ابن َزكري�ا ابن َام�ر�يا ابن َش َف ْط يا ابن م�ه�ل َل ْئيل از بني
5 و م�ع�سيا ابن باروك بن ك ُل ْح�وزه ابن ح�زيا ابن ع�دايا ابن ي�وياريب بن َز َكري�ا ابن شيلوني. 6 جميع بني فار�ص كه در اورشليم ساكن شدند ، چهارصد و شصت و هشت مرد شجاع بودند.
7 و اينانند پسران بنيامين: س� ُّلوابن م� ُش ّلام بن يوعيد بن َفدايا ابنقولايا ابن م�ع�سيا ابن ايتئيل بن ا� َشع�يا. 8 و بعد از او ج�ب�اي و س� ّلاي ، نه صد و بيست و هشت نفر.
9 و ي�و�ئيل بن ز ِك ْري ، رئيس ايشان بود و يهودا ابن ه�س� ُنو آه ، رئيس دوم شهر بود.
10 و از كاهنان ، ي�د�ع�يا ابن ي�وياريب و ياكين و
11 و س�رايا ابن ح� ْلقي�ا ابن م�ش ُلا ّ ، بن صادوف بن مرايوت بن ا َحيطوب رئيس خانة خدا.
396