2: 9 – 9: 8 عبرانیان 565 میرسد
فرا روزهایی هان ، میگوید خداوند « یهودا خاندان و اسرائیل خاندان با من
که.
بست خواهم تازه عهدی ، بستم پدرانشان با که عهدی مانند نه 9 گرفتم
را ایشان دست که روز آن ؛
آورم در به مصر سرزمین از تا
. نماندند وفادار من عهد به آنان ، میگوید خداوند ، زیرا. گرداندم روی ایشان از ،
پس
: میکند اعلام چنین خداوند امّا 10 ایام آن از پس که عهدی است
این.
بست خواهم اسرائیل خاندان با ،
نهاد خواهم ایشان ذهن در را خود احکام.
نگاشت خواهم ایشان دلهای بر و ،
بود خواهم ایشان خدای من.
بود خواهند من قوم ایشان و داد
نخواهد تعلیم خود همسایۀ به کسی دیگر 11 ، گفت نخواهد خود برادر به کسی یا
و!“ بشناس را خداوند
“ ، شناخت خواهند مرا ، بزرگ و رد خُ از همه زیرا آمرزید
خواهم را ایشان شرارت که رو آن از 12.«
آورد نخواهم یاد به هرگز دیگر را گناهانشان و را
نخست عهد آن’، جدید‘ عهدی از سخنگفتن با خدا 13 میان
از زود ، میشود قدیمی و کهنه آنچه و ؛ میسازد کهنه.
رفت
خواهد زمینی
خیمۀ در
عبادت از
نیز و داشت عبادت برای قوانینی ، نخست عهد شده
پا بر خیمهای
9 2
. بود برخوردار زمینی محرابگاهی قرار
حضور نان و ، میز ، چراغدان ، آن * نخست اتاق در که
بود
.” بیرونی اتاق“ : یا 2: 9